So-you zmierza\u0142a powoli w kierunku swojego mieszkania, czuj\u0105c, jak zm\u0119czenie ca\u0142ego dnia zaczyna odciska\u0107 pi\u0119tno na jej ciele. Deszcz, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 pada\u0107 wcze\u015bniej, zamieni\u0142 i tak ju\u017c do\u015b\u0107 ponure okoliczne ulice dzielnicy Guro-dong, Guro-gu, w wilgotn\u0105 d\u017cungl\u0119, pogarszaj\u0105c jej i tak ju\u017c kiepski nastr\u00f3j.<\/p>\n
Dziewczyna sz\u0142a powoli, pogr\u0105\u017cona w my\u015blach o tym, co wydarzy\u0142o si\u0119 kilka godzin temu. Wielokrotnie odtwarza\u0142a sobie w g\u0142owie ten incydent z dyrektorem generalnym, kiedy kopn\u0119\u0142a go w krocze.\u00a0Co, je\u015bli to przekre\u015bli moje szanse?<\/i>\u00a0\u2013 zastanawia\u0142a si\u0119. Przecie\u017c tak bardzo zale\u017ca\u0142o jej na tej pracy. Wiedzia\u0142a, \u017ce jutrzejsza rozmowa kwalifikacyjna mo\u017ce by\u0107 jej jedyn\u0105 szans\u0105 na przerwanie spirali d\u0142ug\u00f3w, wynaj\u0119cie wi\u0119kszego mieszkania z dodatkowym pokojem dla schorowanej matki. Tak bardzo chcia\u0142a odp\u0142aci\u0107 jej za te wszystkie lata, kiedy pracuj\u0105c po kilkana\u015bcie godzin dziennie, umo\u017cliwi\u0142a jej sta\u0107 si\u0119 wykszta\u0142con\u0105 i pewn\u0105 siebie m\u0142od\u0105 kobiet\u0105.<\/p>\n
Nieco przyt\u0142oczona tymi faktami, sz\u0142a w stron\u0119 swojego mieszkania znajduj\u0105cego si\u0119 na obrze\u017cach przemys\u0142owej dzielnicy Seulu. Surowy i przygn\u0119biaj\u0105cy klimat tej okolicy emanowa\u0142 z ka\u017cdego zak\u0105tka. Otoczone starymi, wielopi\u0119trowymi budynkami z lat 70. i 80., ulice by\u0142y dalekie od luksusu, kt\u00f3ry zna\u0142a z Gangnam. W\u0105skie, zaniedbane drogi, pe\u0142ne ka\u0142u\u017c, tworzy\u0142y mroczny labirynt, kt\u00f3ry w deszczowej pogodzie wydawa\u0142 si\u0119 jeszcze bardziej przygn\u0119biaj\u0105cy.<\/p>\n
Mieszka\u0144cy Guro-dong to g\u0142\u00f3wnie pracownicy fizyczni, oraz osoby o niskim statusie materialnym, dla kt\u00f3rych codzienna walka o przetrwanie by\u0142a norm\u0105. Sklepy spo\u017cywcze z ma\u0142ym asortymentem, zakurzone lokale us\u0142ugowe i ma\u0142e, rodzinne restauracje o w\u0105tpliwej renomie wype\u0142nia\u0142y t\u0119 dzielnic\u0119, nadaj\u0105c jej specyficzny charakter, w kt\u00f3rym codzienno\u015b\u0107 przeplata\u0142a si\u0119 z nieustaj\u0105cym ha\u0142asem ruchliwych ulic.<\/p>\n
Jej jasnobr\u0105zowy p\u0142aszcz przeciwdeszczowy, kt\u00f3ry jeszcze rano wydawa\u0142 si\u0119 idealny, teraz przesi\u0105k\u0142 wod\u0105 i straci\u0142 ca\u0142y sw\u00f3j urok. By\u0142o ju\u017c po osiemnastej, ci\u0119\u017ckie deszczowe chmury zebra\u0142y si\u0119 nad Seulem, zas\u0142aniaj\u0105c ca\u0142e niebo. Widok ten dawa\u0142 nieodparte wra\u017cenie, jakby pomimo do\u015b\u0107 wczesnej pory zmrok powoli zaczyna\u0142 zapada\u0107, sprawiaj\u0105c, \u017ce miasto wygl\u0105da\u0142o jeszcze bardziej ponuro.<\/p>\n
Kiedy zbli\u017cy\u0142a si\u0119 do budynku, w kt\u00f3rym mieszka\u0142a, zauwa\u017cy\u0142a znajomy samoch\u00f3d zaparkowany tu\u017c przed wej\u015bciem. Serce zacz\u0119\u0142o jej bi\u0107 szybciej.\u00a0Jeszcze tego brakowa\u0142o,<\/i>\u00a0\u2014 dziewczyna skrzywi\u0142a si\u0119 na sam\u0105 my\u015bl o konfrontacji. To by\u0142 samoch\u00f3d pracownika w\u0142a\u015bciciela budynku, pana Kima, kt\u00f3ry zbiera\u0142 czynsz od lokator\u00f3w. Przez g\u0142ow\u0119 przelecia\u0142y jej setki my\u015bli.\u00a0To dzisiaj,<\/i>\u00a0\u2014 dziewczyna postuka\u0142a si\u0119 r\u0119k\u0105 w czo\u0142o.\u00a0Zupe\u0142nie o tym zapomnia\u0142am. Je\u015bli znowu powiem, \u017ce nie mam na czynsz, na pewno mnie wyrzuci.<\/i><\/p>\n
Nerwowo rozejrza\u0142a si\u0119 dooko\u0142a, szukaj\u0105c alternatywnej drogi do swojego mieszkania. Zobaczy\u0142a schody przeciwpo\u017carowe po drugiej stronie budynku, kt\u00f3re wydawa\u0142y si\u0119 jej jedyn\u0105 nadziej\u0105.\u00a0Musz\u0119 spr\u00f3bowa\u0107<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142a, ignoruj\u0105c deszcz, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 pada\u0107 jeszcze mocniej. Nie mia\u0142a innego wyj\u015bcia, dzisiaj mija\u0142 termin, a zalega\u0142a ju\u017c za dwa poprzednie miesi\u0105ce. Pan Kim doskonale zdawa\u0142 sobie z tego spraw\u0119, wi\u0119c jedyn\u0105 opcj\u0105, aby unikn\u0105\u0107 eksmisji, by\u0142a ta niebezpieczna wspinaczka.<\/p>\n
Schody te definitywnie lata \u015bwietno\u015bci mia\u0142y ju\u017c za sob\u0105, ich ca\u0142kowicie przerdzewia\u0142a konstrukcja skrzypia\u0142a przy ka\u017cdym kroku dziewczyny. Cienkie, w\u0105skie stopnie pokryte by\u0142y mieszanin\u0105 resztek ro\u015blin, \u015bmieci i py\u0142u, kt\u00f3re pod wp\u0142ywem deszczu sta\u0142y si\u0119 \u015bliskim szlamem. Po bokach stercza\u0142y wygi\u0119te balustrady, kt\u00f3re dawno straci\u0142y swoj\u0105 stabilno\u015b\u0107, a zimny wiatr hula\u0142 pomi\u0119dzy szczeblami, nios\u0105c ze sob\u0105 krople deszczu.<\/p>\n
Dziewczyna przemyka\u0142a po ciemnych, mokrych schodach, stawiaj\u0105c kroki mo\u017cliwie najciszej. Jej mieszkanie by\u0142o na czwartym, ostatnim pi\u0119trze. Ka\u017cdy d\u017awi\u0119k m\u00f3g\u0142 zdradzi\u0107 jej obecno\u015b\u0107, wi\u0119c porusza\u0142a si\u0119 ostro\u017cnie, cho\u0107 nie by\u0142o to \u0142atwe.\u00a0Mam nadziej\u0119, \u017ce dotr\u0119 na g\u00f3r\u0119 i si\u0119 nie zabij\u0119\u00a0<\/i>\u2013 pomy\u015bla\u0142a.<\/p>\n
Serce wali\u0142o jej jak m\u0142ot, a d\u0142onie dr\u017ca\u0142y. \u2014 A niech to,\u2014 mrukn\u0119\u0142a, gdy niemal potkn\u0119\u0142a si\u0119 o mokry stopie\u0144.<\/p>\n
Wiatr hula\u0142 przez szczeliny, pot\u0119guj\u0105c zimno i l\u0119k. \u2014 Cholera, \u2014 zakl\u0119\u0142a, gdy zn\u00f3w si\u0119 po\u015blizgn\u0119\u0142a.\u00a0To jest chore.<\/i><\/p>\n
Ka\u017cdy krok trwa\u0142 wieczno\u015b\u0107.\u00a0Czy naprawd\u0119 musia\u0142am si\u0119 w to wpakowa\u0107? Dlaczego dzi\u015b wszystko sprzysi\u0119g\u0142o si\u0119 przeciwko mnie?<\/i>\u00a0\u2013 pyta\u0142a siebie, pr\u00f3buj\u0105c nie panikowa\u0107.<\/p>\n
Jej nogi by\u0142y ci\u0119\u017ckie jak o\u0142\u00f3w, a stopnie zdawa\u0142y si\u0119 coraz bardziej strome.\u00a0Nie mog\u0119 sobie pozwoli\u0107 na b\u0142\u0105d. Dam rad\u0119<\/i>\u00a0\u2013 powtarza\u0142a, zaciskaj\u0105c z\u0119by.<\/p>\n
W ko\u0144cu dotar\u0142a na swoje pi\u0119tro. Okno w kuchni, kt\u00f3re nigdy si\u0119 dobrze nie domyka\u0142o, by\u0142o jej jedyn\u0105 opcj\u0105. \u2014 B\u0142agam, \u017ceby tylko si\u0119 nie zaci\u0119\u0142o, \u2014 wyszepta\u0142a, dodaj\u0105c sobie otuchy.<\/p>\n
Dziewczyna lekko i z wielk\u0105 ostro\u017cno\u015bci\u0105 nacisn\u0119\u0142a na framug\u0119 okna, staraj\u0105c si\u0119, \u017ceby nie zgrzytn\u0119\u0142o zbyt g\u0142o\u015bno.\u00a0Chyba si\u0119 uda\u0142o,<\/i>\u00a0\u2014 pomy\u015bla\u0142a z ulg\u0105, w\u015blizguj\u0105c si\u0119 do \u015brodka.<\/p>\n
Przez chwil\u0119 siedzia\u0142a po ciemku, nas\u0142uchuj\u0105c, czy kto\u015b zauwa\u017cy\u0142 jej wej\u015bcie. Serce bi\u0142o jej jak szalone, a d\u017awi\u0119k deszczu uderzaj\u0105cego o okna wydawa\u0142 si\u0119 coraz bardziej intensywny. Tylko spokojnie, pomy\u015bla\u0142a, pr\u00f3buj\u0105c z\u0142apa\u0107 oddech.<\/p>\n
Jej mieszkanie, cho\u0107 niewielkie, dawa\u0142o poczucie bezpiecze\u0144stwa. Sk\u0142ada\u0142o si\u0119 z jednego pokoju pe\u0142ni\u0105cego funkcj\u0119 sypialni, salonu i kuchni oraz ma\u0142ej \u0142azienki. Mimo skromnego wyposa\u017cenia, panowa\u0142 tam porz\u0105dek i przytulna atmosfera. Na p\u00f3\u0142ce nad \u0142\u00f3\u017ckiem sta\u0142o kilka ksi\u0105\u017cek, a \u015bciany zdobi\u0142y zdj\u0119cia z matk\u0105, przyjaci\u00f3\u0142k\u0105 i rodzinnymi krajobrazami. Mieszkanie przy Guro 4-dong 7-gil (\uad6c\ub85c4\ub3d97\uae38) nie nale\u017ca\u0142o do najgorszych w tej okolicy. Blisko\u015b\u0107 metra i dobrze rozwini\u0119ta infrastruktura z lokalnymi sklepami, restauracjami i przystankami autobusowymi przyci\u0105ga\u0142y pracownik\u00f3w fabryk i m\u0142odych ludzi z mniej zamo\u017cnych rodzin szukaj\u0105cych przyst\u0119pnych cenowo lokali w Seulu.<\/p>\n
Us\u0142ysza\u0142a kroki na korytarzu i st\u0142umione g\u0142osy. Zamar\u0142a w bezruchu, to by\u0142 pan Kim, kt\u00f3ry t\u0142umaczy\u0142 si\u0119 komu\u015b przez telefon.<\/p>\n
\u2013 Tak, tak, rozumiem \u2013 s\u0142ysza\u0142a przez drzwi. \u2013 Nie, nie ma jej w domu. Oczywi\u015bcie, \u015bci\u0105gn\u0119 zaleg\u0142y czynsz. Je\u015bli nie zap\u0142aci, b\u0119dziemy musieli j\u0105 wyrzuci\u0107.<\/p>\n
Serce So-you zamar\u0142o.\u00a0Musz\u0119 by\u0107 cicho<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142a, staraj\u0105c si\u0119 opanowa\u0107 dr\u017cenie cia\u0142a. Nie wiedz\u0105c, co robi\u0107, wyci\u0105gn\u0119\u0142a telefon i wybra\u0142a numer Min-ji.\u2013 Min-ji, on tu jest \u2013 wyszepta\u0142a So-you jak tylko odebra\u0142a przyjaci\u00f3\u0142ka.\u2013 Kto taki? \u2013 zapyta\u0142a zaniepokojona Min-ji.\u2013 Pan Kim. Jest na korytarzu. Co mam robi\u0107?<\/p>\n
\u2013 Spokojnie, So-you \u2013 g\u0142os Min-ji by\u0142 cichy, ale stanowczy. \u2013 Musisz siedzie\u0107 cicho i nie zdradza\u0107 swojej obecno\u015bci. Je\u015bli zauwa\u017cy, \u017ce jeste\u015b w domu, b\u0119dziesz musia\u0142a go wpu\u015bci\u0107, a wtedy… kto wie, jak to si\u0119 sko\u0144czy. \u2013 Przerwa\u0142a na moment. \u2013 Ile zalegasz?<\/p>\n
\u2013 Dwa czynsze… no, z dzisiejszym to ju\u017c trzy \u2013 odpowiedzia\u0142a dr\u017c\u0105cym g\u0142osem So-you. \u2013 Nie wiem, co robi\u0107. Panikuj\u0119.<\/p>\n
\u2013 We\u017a si\u0119 w gar\u015b\u0107 kobieto! \u2013 odpar\u0142a Min-ji stanowczo. \u2013 Oddychaj g\u0142\u0119boko. Wiem, \u017ce to trudne, ale musisz by\u0107 silna. Skup si\u0119 na tym, \u017ceby nie zdradzi\u0107 swojej obecno\u015bci. On pewnie zaraz odejdzie.<\/p>\n
So-you prze\u0142kn\u0119\u0142a \u015blin\u0119, pr\u00f3buj\u0105c opanowa\u0107 dr\u017cenie g\u0142osu.\u2013 Dobrze. Postaram si\u0119. Dzi\u0119ki.<\/p>\n
Rozmowa doda\u0142a jej odrobiny otuchy, ale nie zdo\u0142a\u0142a ca\u0142kowicie uspokoi\u0107. Siedzia\u0142a bez ruchu, ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w odg\u0142osy dochodz\u0105ce z korytarza. Po chwili us\u0142ysza\u0142a, jak zarz\u0105dca budynku ko\u0144czy rozmow\u0119 telefoniczn\u0105 i zaczyna schodzi\u0107 po schodach, przeklinaj\u0105c cicho pod nosem. Dziewczyna poczu\u0142a ulg\u0119, ale dalej musia\u0142a by\u0107 czujna.\u00a0Mo\u017ce jeszcze tu wr\u00f3ci\u0107<\/i>\u00a0\u2013 przemkn\u0119\u0142o jej przez my\u015bl. Ostro\u017cnie podesz\u0142a do okna i delikatnie odsun\u0119\u0142a firank\u0119. W tej samej chwili m\u0119\u017cczyzna odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i spojrza\u0142 w stron\u0119 budynku. Odruchowo cofn\u0119\u0142a si\u0119 w g\u0142\u0105b pokoju, kryj\u0105c si\u0119 w mroku. Mam nadziej\u0119, \u017ce mnie nie zauwa\u017cy\u0142 \u2013 pomy\u015bla\u0142a, czuj\u0105c, jak serce wali jej jak m\u0142otem. Minuty ci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107.\u00a0Dlaczego jeszcze tam stoi? Czy mnie zobaczy\u0142?<\/i>\u00a0\u2013 te my\u015bli nie dawa\u0142y jej spokoju. Dopiero gdy dostrzeg\u0142a, jak zarz\u0105dca odje\u017cd\u017ca, odetchn\u0119\u0142a z ulg\u0105.<\/p>\n
Jeszcze nie zapali\u0142a \u015bwiat\u0142a.\u00a0Poczekam troch\u0119 d\u0142u\u017cej, tak dla pewno\u015bci\u00a0<\/i>\u2013 zdecydowa\u0142a. Ba\u0142a si\u0119, \u017ce m\u0119\u017cczyzna, kt\u00f3ry na pewno mia\u0142 do czynienia z trudnymi lokatorami, mo\u017ce wr\u00f3ci\u0107 i sprawdzi\u0107, czy pr\u00f3bowa\u0142a go przechytrzy\u0107. Dopiero po trzech kwadransach uzna\u0142a, \u017ce pan Kim ju\u017c nie wr\u00f3ci. Poczucie ulgi stopniowo rozlu\u017ania\u0142o napi\u0119cie w jej ciele.\u00a0Na razie si\u0119 uda\u0142o<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142a, ale wiedzia\u0142a, \u017ce to tylko tymczasowe rozwi\u0105zanie.<\/p>\n
Spojrza\u0142a na zegar wisz\u0105cy niedaleko kuchennej szafki \u2013 dochodzi\u0142a dwudziesta. Gdy ju\u017c troch\u0119 si\u0119 uspokoi\u0142a i emocje zacz\u0119\u0142y opada\u0107, nagle us\u0142ysza\u0142a d\u017awi\u0119k dzwonka do drzwi. Znieruchomia\u0142a.To niemo\u017cliwe…\u00a0<\/i>\u2013 pomy\u015bla\u0142a, a serce zabi\u0142o jej mocniej.Kto\u015b przyszed\u0142 o tak p\u00f3\u017anej porze?<\/i>\u00a0\u2014 Wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119 na my\u015bl, \u017ce to mo\u017ce by\u0107 pan Kim. \u2014 Przechytrzy\u0142 mnie \u2013 szepn\u0119\u0142a przera\u017cona.<\/p>\n
Sta\u0142a przez chwil\u0119 w bezruchu, wpatruj\u0105c si\u0119 w drzwi, jakby mia\u0142y zaraz same si\u0119 otworzy\u0107. Dzwonek rozbrzmia\u0142 ponownie, g\u0142o\u015bniejszy, bardziej natarczywy. Powietrze w pokoju zdawa\u0142o si\u0119 g\u0119stnie\u0107, a cisza mi\u0119dzy kolejnymi d\u017awi\u0119kami tylko pot\u0119gowa\u0142a napi\u0119cie.\u00a0I tak ju\u017c pewnie widzia\u0142 \u015bwiat\u0142o\u00a0<\/i>\u2014 uzna\u0142a, podchodz\u0105c ostro\u017cnie do drzwi. Uchylaj\u0105c je, czu\u0142a, \u017ce serce zaraz wyskoczy jej z piersi. Przez szpar\u0119 dostrzeg\u0142a sylwetk\u0119 m\u0119\u017cczyzny, jej oczy rozszerzy\u0142y si\u0119 niczym dwa ma\u0142e spodki.
\n\u2014 Nie, tylko nie on!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
So-you zmierza\u0142a powoli w kierunku swojego mieszkania, czuj\u0105c, jak zm\u0119czenie ca\u0142ego dnia zaczyna odciska\u0107 pi\u0119tno na jej ciele. Deszcz, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 pada\u0107 wcze\u015bniej, zamieni\u0142 i tak ju\u017c do\u015b\u0107 ponure okoliczne ulice dzielnicy Guro-dong, Guro-gu, w wilgotn\u0105 d\u017cungl\u0119, pogarszaj\u0105c jej i tak ju\u017c kiepski nastr\u00f3j. Dziewczyna sz\u0142a powoli, pogr\u0105\u017cona w my\u015blach o tym, co wydarzy\u0142o si\u0119 kilka godzin temu. Wielokrotnie odtwarza\u0142a sobie w g\u0142owie ten\u2026<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"fcn_genre":[],"fcn_fandom":[],"fcn_character":[],"fcn_content_warning":[],"class_list":["post-147","fcn_chapter","type-fcn_chapter","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/147","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/types\/fcn_chapter"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=147"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/147\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":148,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/147\/revisions\/148"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=147"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=147"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=147"},{"taxonomy":"fcn_genre","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_genre?post=147"},{"taxonomy":"fcn_fandom","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_fandom?post=147"},{"taxonomy":"fcn_character","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_character?post=147"},{"taxonomy":"fcn_content_warning","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_content_warning?post=147"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}