Min-ji wbieg\u0142a do restauracji, czuj\u0105c narastaj\u0105cy niepok\u00f3j.\u00a0Cholera, to zaj\u0119\u0142o mi zbyt wiele czasu. Dlaczego nie przysz\u0142a?<\/i>\u00a0\u2013 przekl\u0119\u0142a w my\u015blach.<\/p>\n
Jej kr\u00f3tkie, ciemne w\u0142osy, kt\u00f3re zwykle spina\u0142a w elegancki kok, teraz by\u0142y w artystycznym nie\u0142adzie. By\u0142o to pok\u0142osie nie tylko z\u0142ej pogody \u2013 silnego wiatru i deszczu, kt\u00f3ry pada\u0142 od rana \u2013 ale tak\u017ce jej determinacji, by jak najszybciej dotrze\u0107 na miejsce.\u00a0Sze\u015b\u0107 czterdzie\u015bci dziewi\u0119\u0107. Nie\u017ale, to chyba m\u00f3j nowy rekord<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142a z dum\u0105, pr\u00f3buj\u0105c opanowa\u0107 oddech.<\/p>\n
Min-ji od trzech lat pracowa\u0142a w dziale HR Hwang Group jako m\u0142odszy specjalista ds. HR. Wspiera\u0142a procesy rekrutacyjne i organizacj\u0119 szkole\u0144, co cz\u0119sto wi\u0105za\u0142o si\u0119 z intensywnym kontaktem z lud\u017ami. Teraz jednak wszystkie jej my\u015bli skupia\u0142y si\u0119 na So-you.<\/p>\n
Przemierzaj\u0105c kolejne sale restauracji, czu\u0142a, jak jej serce bije coraz szybciej.\u00a0Czy co\u015b si\u0119 sta\u0142o? A mo\u017ce znowu mia\u0142a jak\u0105\u015b przygod\u0119?<\/i>\u00a0Martwi\u0142a si\u0119 o ni\u0105 bardziej ni\u017c zwykle.<\/p>\n
Przechodz\u0105c mi\u0119dzy stolikami, poczu\u0142a, jak \u017co\u0142\u0105dek zaciska si\u0119 z nerw\u00f3w. Kolejny raz wybra\u0142a numer przyjaci\u00f3\u0142ki.\u00a0Dlaczego nie odbiera?<\/i>\u00a0Ka\u017cdy krok wydawa\u0142 si\u0119 coraz ci\u0119\u017cszy, a my\u015bli stawa\u0142y si\u0119 coraz bardziej chaotyczne.<\/p>\n
\u2013 So-you, gdzie ty jeste\u015b… \u2013 wyszepta\u0142a, rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 wok\u00f3\u0142.<\/p>\n
Mo\u017ce posz\u0142a na zaplecze? A mo\u017ce do toalety?<\/i>\u00a0\u2013 zastanawia\u0142a si\u0119, kieruj\u0105c kroki w stron\u0119 drzwi prowadz\u0105cych do damskiej \u0142azienki.<\/p>\n
Wchodz\u0105c do \u015brodka, rozejrza\u0142a si\u0119 nerwowo. Ka\u017cda pusta kabina tylko pot\u0119gowa\u0142a jej niepok\u00f3j.<\/p>\n
\u2013 So-you? \u2013 powiedzia\u0142a, chwytaj\u0105c za klamk\u0119 i otwieraj\u0105c jedn\u0105 z kabin.<\/p>\n
\u2013 Zaj\u0119te! \u2013 odezwa\u0142a si\u0119 zirytowana kobieta w \u015brednim wieku, siedz\u0105ca na ubikacji. By\u0142a ubrana w czarn\u0105 koszul\u0119, sp\u00f3dniczk\u0119 i fartuszek \u2013 typowy str\u00f3j kelnerki \u2013 a jej majtki spuszczone by\u0142y do kostek.<\/p>\n
Min-ji stan\u0119\u0142a jak wryta.<\/p>\n
\u2013 Przepraszam! Bardzo przepraszam! \u2013 wyduka\u0142a speszona, k\u0142aniaj\u0105c si\u0119 nisko i odruchowo zas\u0142aniaj\u0105c usta d\u0142oni\u0105.<\/p>\n
\u2013 Mo\u017ce zamiast przeprasza\u0107, po prostu zamknie pani drzwi? \u2013 mrukn\u0119\u0142a zawstydzona kobieta.<\/p>\n
Min-ji zatrzasn\u0119\u0142a drzwi tak mocno, \u017ce klamka zosta\u0142a jej w r\u0119ce.\u00a0To si\u0119 nie wydarzy\u0142o. Prosz\u0119, nie…<\/i><\/p>\n
\u2013 Ja naprawd\u0119 przepraszam! \u2013 powiedzia\u0142a b\u0142agalnym g\u0142osem, wsuwaj\u0105c klamk\u0119 pod drzwi. Przyciskaj\u0105c d\u0142onie do rozgrzanych policzk\u00f3w, szybko odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i podesz\u0142a do umywalek.<\/p>\n
Opar\u0142a si\u0119 o blat, bior\u0105c g\u0142\u0119boki oddech i pr\u00f3buj\u0105c doj\u015b\u0107 do siebie. W lustrze dostrzeg\u0142a swoje odbicie \u2013 jej twarz by\u0142a purpurowa.\u00a0Wygl\u0105dasz jak dojrza\u0142y pomidor<\/i>\u00a0\u2013 stwierdzi\u0142a, obmywaj\u0105c j\u0105 zimn\u0105 wod\u0105.<\/p>\n
Wr\u00f3ci\u0142a do g\u0142\u00f3wnej sali i spojrza\u0142a na zegar.\u00a0Ju\u017c siedemnasta?<\/i>\u00a0\u2013 j\u0119kn\u0119\u0142a, odgarniaj\u0105c palcami w\u0142osy, kt\u00f3rych kilka kosmyk\u00f3w opad\u0142o jej na policzki.<\/p>\n
Nagle huk drzwi, kt\u00f3re z g\u0142o\u015bnym trzaskiem zamkn\u0119\u0142y si\u0119 tu\u017c za ni\u0105, wytr\u0105ci\u0142 Min-ji z zamy\u015blenia.<\/p>\n
\u2013 O kurwa! \u2013 Odruchowo odwr\u00f3ci\u0142a g\u0142ow\u0119. To by\u0142 Jun-ho Yoon, mened\u017cer restauracji, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie wychodzi\u0142 z zaplecza. Jak zawsze wygl\u0105da\u0142 nienagannie \u2013 idealnie dopasowany garnitur, wypolerowane buty, a do tego ta jego wieczna aura spokoju, kt\u00f3ra dzia\u0142a\u0142a na Min-ji jak p\u0142achta na byka.<\/p>\n
\u2013 Widzia\u0142e\u015b mo\u017ce So-you? Musz\u0119 j\u0105 znale\u017a\u0107, to pilne \u2013 wyrzuci\u0142a z siebie jednym tchem, zanim zd\u0105\u017cy\u0142 cho\u0107by otworzy\u0107 usta.<\/p>\n
M\u0119\u017cczyzna spojrza\u0142 na ni\u0105 nieco zdezorientowany, wci\u0105\u017c trzymaj\u0105c telefon przy uchu.<\/p>\n
\u2013 Min-ji, przepraszam, w\u0142a\u015bnie rozmawiam z serwisantem w sprawie tych nieszcz\u0119snych drzwi…<\/p>\n
\u2013 Drzwi mog\u0105 poczeka\u0107, ja nie! \u2013 przerwa\u0142a mu, nie zwa\u017caj\u0105c na fakt, \u017ce jeszcze nie sko\u0144czy\u0142 m\u00f3wi\u0107.<\/p>\n
\u2013 Pyta\u0142am ci\u0119, czy wiesz, gdzie ona jest?<\/p>\n
Jun-ho zmarszczy\u0142 czo\u0142o.<\/p>\n
\u2013 Przepraszam, panie, zadzwoni\u0119 p\u00f3\u017aniej \u2013 powiedzia\u0142, po czym zako\u0144czy\u0142 po\u0142\u0105czenie i schowa\u0142 telefon do wewn\u0119trznej kieszeni marynarki.<\/p>\n
\u2013 Tak, by\u0142a tu chwil\u0119 temu. Zgodnie z twoj\u0105 pro\u015bb\u0105 pomog\u0142em jej, ale…<\/p>\n
\u2013 Jakie \u201eale”? \u2013 Min-ji przerwa\u0142a mu natychmiast, krzy\u017cuj\u0105c r\u0119ce na piersi.<\/p>\n
\u2013 To znaczy… \u2013 Jun-ho podrapa\u0142 si\u0119 po karku. \u2013 Chcia\u0142em powiedzie\u0107, \u017ce… bardzo \u0142adnie by\u0142o jej w tej sukience i wygl\u0105da\u0142a na naprawd\u0119 pewn\u0105 siebie…<\/p>\n
\u2013 Jun-ho! Do brzegu! \u2013 zacz\u0119\u0142a Min-ji, zaciskaj\u0105c pi\u0119\u015bci. \u2013 Czemu zamiast powiedzie\u0107 mi, gdzie jest moja przyjaci\u00f3\u0142ka, ty rozwodzisz si\u0119 nad tym, jak wygl\u0105da\u0142a?!<\/p>\n
\u2013 Ale ja chcia\u0142em… \u2013 pr\u00f3bowa\u0142 wyja\u015bni\u0107, ale Min-ji nie zamierza\u0142a mu na to pozwoli\u0107.<\/p>\n
\u2013 Ja, ja, ja… Nie obchodzi mnie, co ty! \u2013 warkn\u0119\u0142a, wbijaj\u0105c mu w klatk\u0119 palec tak mocno, \u017ce a\u017c si\u0119 cofn\u0105\u0142.<\/p>\n
Jun-ho w ko\u0144cu straci\u0142 cierpliwo\u015b\u0107. Chwyci\u0142 Min-ji za r\u0119k\u0119 i przyci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 do siebie, patrz\u0105c jej prosto w oczy.<\/p>\n
\u2013 Dasz mi wreszcie doj\u015b\u0107 do g\u0142osu?! \u2013 wybuchn\u0105\u0142 tak g\u0142o\u015bno, \u017ce jedna z kelnerek omal nie upu\u015bci\u0142a tacy z deserami lodowymi, kt\u00f3re akurat nios\u0142a dla klient\u00f3w siedz\u0105cych przy oknie.<\/p>\n
Min-ji stan\u0119\u0142a jak wryta, zmru\u017cy\u0142a oczy i zadar\u0142a g\u0142ow\u0119, patrz\u0105c na niego z nieoczekiwan\u0105 uleg\u0142o\u015bci\u0105. Jego twarz by\u0142a napi\u0119ta, spojrzenie twarde, a ton g\u0142osu nie znosi\u0142 sprzeciwu.<\/p>\n
Prze\u0142kn\u0119\u0142a \u015blin\u0119, czuj\u0105c, jak serce bije jej szybciej.<\/p>\n
\u2013 Oczywi\u015bcie, m\u00f3w, prosz\u0119 \u2013 wyszepta\u0142a, sil\u0105c si\u0119 na opanowanie.<\/p>\n
\u2013 Wi\u0119c… \u2013 zacz\u0105\u0142 spokojnie, lecz w nast\u0119pnej sekundzie wyrzuci\u0142 z siebie s\u0142owa jak z karabinu maszynowego, nie czekaj\u0105c, a\u017c dziewczyna odzyska dawny rezon. \u2013 Twoja przyjaci\u00f3\u0142ka by\u0142a tu, da\u0142em jej czyste ubranie \u2013 biznesowy kostium Soo-ah Hwang. By\u0142a naprawd\u0119 zadowolona, ju\u017c mia\u0142a wychodzi\u0107, kiedy zobaczy\u0142a dyrektora generalnego Tae-hyuna Hwanga, swojego ch\u0142opaka, i razem, trzymaj\u0105c si\u0119 za r\u0119ce, o\u015bwiadczyli przewodnicz\u0105cej, \u017ce si\u0119 spotykaj\u0105, a potem razem z nim wysz\u0142a z restauracji.<\/p>\n
Zapad\u0142a cisza.<\/p>\n
Min-ji patrzy\u0142a na niego, jakby w\u0142a\u015bnie og\u0142osi\u0142, \u017ce ziemia jest p\u0142aska, a jej kot umie czyta\u0107 po korea\u0144sku. Soo-ah Hwang, przewodnicz\u0105ca, dyrektor generalny, zwi\u0105zek?! \u2013 Te s\u0142owa uderzy\u0142y w ni\u0105 niczym tsunami, odbieraj\u0105c chwilowo oddech i wywo\u0142uj\u0105c lekkie dr\u017cenie r\u0105k.
\nCzu\u0142a, jak jej m\u00f3zg zaczyna si\u0119 przegrzewa\u0107 od nadmiaru absurdalnych informacji, kt\u00f3re pr\u00f3bowa\u0142 przetworzy\u0107.<\/p>\n
\u2013 Co ty za bzdury wygadujesz?! \u2013 pokr\u0119ci\u0142a przecz\u0105co g\u0142ow\u0105. \u2013 So-you? W zwi\u0105zku z dyrektorem Hwangiem?!<\/p>\n
\u2013 Kelnerka, kt\u00f3ra obs\u0142ugiwa\u0142a ich stolik, plotkowa\u0142a o tym z innymi pracownikami**.** \u2013 oznajmi\u0142 pewnym g\u0142osem, nie pozostawiaj\u0105c miejsca na w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\n
\u2013 Nie, nie, nie. Na pewno si\u0119 pomyli\u0142. \u2013 Przerwa\u0142a mu, nie dopuszczaj\u0105c do siebie nawet cienia tej my\u015bli. \u2013 To niemo\u017cliwe. To jaki\u015b absurd. \u2013 Za\u015bmia\u0142a si\u0119 nerwowo, jakby pr\u00f3bowa\u0142a przekona\u0107 sam\u0105 siebie, \u017ce to \u017cart. \u2013 Przecie\u017c gdyby to by\u0142a prawda, to by mi powiedzia\u0142a!<\/p>\n
Jun-ho wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119boki oddech.<\/p>\n
\u2013 Nie panikuj, mo\u017ce… po prostu nie zd\u0105\u017cy\u0142a? \u2013 Zasugerowa\u0142 ostro\u017cnie.<\/p>\n
\u2013 Nie zd\u0105\u017cy\u0142a?! \u2013 Min-ji zrobi\u0142a wielkie oczy i unios\u0142a brwi tak wysoko, \u017ce prawie dotkn\u0119\u0142y jej linii w\u0142os\u00f3w. \u2013 Rozmawiamy ze sob\u0105 kilka razy dziennie! Co niby mog\u0142o jej przeszkodzi\u0107?!<\/p>\n
\u2013 Nie wiem, mo\u017ce nie chcia\u0142a albo nie mog\u0142a?<\/p>\n
Min-ji otworzy\u0142a usta, ale \u017cadne s\u0142owo nie przysz\u0142o jej do g\u0142owy. Czu\u0142a, jak napi\u0119cie w jej ciele ro\u015bnie, a ka\u017cda kom\u00f3rka domaga si\u0119 dzia\u0142ania, ale nie wiedzia\u0142a, co zrobi\u0107.<\/p>\n
\u2013 Nie. To jaka\u015b pomy\u0142ka. \u2013 Poprawi\u0142a w\u0142osy r\u0119k\u0105, pr\u00f3buj\u0105c si\u0119 uspokoi\u0107. \u2013 Co\u015b musia\u0142o si\u0119 sta\u0107.<\/p>\n
Min-ji wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech. Nie panikuj \u2013 powiedzia\u0142a do siebie w duchu.<\/p>\n
\u2013 Jun-ho, musimy co\u015b zrobi\u0107 \u2013 powiedzia\u0142a tym razem ciszej, niemal b\u0142agalnym tonem. \u2013 Nie mog\u0119 tak bezczynnie siedzie\u0107.<\/p>\n
Jun-ho spojrza\u0142 na ni\u0105 uwa\u017cnie, wygl\u0105da\u0142o to tak, jakby kalkulowa\u0142 co\u015b w g\u0142owie.<\/p>\n
\u2013 Poka\u017c telefon \u2013 powiedzia\u0142 spokojnie, wyci\u0105gaj\u0105c d\u0142o\u0144 w jej stron\u0119.<\/p>\n
\u2013 Odblokuj \u2013 Poprosi\u0142, zbli\u017caj\u0105c go do jej twarzy.<\/p>\n
U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119, po czym chwil\u0119 co\u015b w nim przegl\u0105da\u0142.<\/p>\n
\u2013 Co robisz? \u2013 zapyta\u0142a zaniepokojona Min-ji.<\/p>\n
\u2013 Nic \u2013 Odpar\u0142 kr\u00f3tko, niemal mechanicznie, po czym doda\u0142: \u2013 Spr\u00f3buj\u0119 jeszcze raz zadzwoni\u0107.<\/p>\n
Wybra\u0142 ponownie numer, ale ju\u017c po chwili us\u0142ysza\u0142 jedynie:<\/p>\n
\u2013 \u201eAbonent czasowo niedost\u0119pny”. Nie odbiera \u2013 Powiedzia\u0142, oddaj\u0105c telefon dziewczynie.<\/p>\n
Min-ji zerkn\u0119\u0142a na ekran:\u00a0\u201eSiostra (11)”.<\/i>\u00a0Westchn\u0119\u0142a g\u0142\u0119boko, po czym schowa\u0142a twarz w d\u0142oniach.<\/p>\n
\u2013 S\u0142uchaj, musisz zluzowa\u0107. Jestem pewien, \u017ce So-you wysz\u0142a ze swoim ch\u0142opakiem.<\/p>\n
Dziewczyna spojrza\u0142a na niego z niedowierzaniem.<\/p>\n
\u2013 Jakim ch\u0142opakiem? Ona nie ma ch\u0142opaka! \u2013 W jej tonie wyczuwa\u0142o si\u0119 g\u0142\u0119bokie zdziwienie, ale tak\u017ce gorycz, jakby nie mog\u0142a uwierzy\u0107, \u017ce jej najlepsza przyjaci\u00f3\u0142ka mog\u0142a przed ni\u0105 zatai\u0107 co\u015b takiego.<\/p>\n
\u2013 Usi\u0105d\u017a \u2013 Poprosi\u0142 j\u0105, po czym skin\u0105\u0142 na kelnera, kt\u00f3ry w dos\u0142ownie kilka chwil przyni\u00f3s\u0142 zestaw do parzenia herbaty.<\/p>\n
\u2013 B\u0119dziemy pi\u0107 herbat\u0119? \u2013 zdziwi\u0142a si\u0119 Min-ji.<\/p>\n
\u2013 Tak, imbirow\u0105, dok\u0142adnie tak\u0105, jak\u0105 lubisz \u2013 Odpowiedzia\u0142 z lekkim u\u015bmiechem, powoli nalewaj\u0105c gor\u0105c\u0105 wod\u0119 do porcelanowego dzbanka. Ciep\u0142y, korzenny zapach natychmiast wype\u0142ni\u0142 pomieszczenie.<\/p>\n
\u2013 Napisz jej SMS-a \u2013 Powiedzia\u0142, podaj\u0105c fili\u017cank\u0119 jej ulubionego napoju. \u2013 So-you na pewno wysz\u0142a z dyrektorem Hwangiem. Tego jestem pewien. Nawet je\u015bli nie jest jej ch\u0142opakiem, to na pewno wyszli razem.<\/p>\n
Widok paruj\u0105cej herbaty i ciep\u0142o d\u0142oni Jun-ho, gdy poda\u0142 jej kubek, pomog\u0142y Min-ji troch\u0119 si\u0119 uspokoi\u0107. Poczu\u0142a, jak napi\u0119cie powoli ust\u0119puje, a my\u015bli zaczynaj\u0105 si\u0119 porz\u0105dkowa\u0107.\u00a0Zawsze jest taki rozs\u0105dny i racjonalny, mo\u017ce faktycznie przesadzam?<\/i>\u00a0\u2013 Pomy\u015bla\u0142a, a jej wzrok przesun\u0105\u0142 si\u0119 na jego d\u0142o\u0144, kt\u00f3ra przez moment zbyt d\u0142ugo spoczywa\u0142a na jej r\u0119ce.\u00a0Dziewczyno, skup si\u0119!<\/i>\u00a0\u2013 Skarci\u0142a si\u0119 w my\u015blach.<\/p>\n
\u2013 Dobrze, zrobi\u0119 tak, jak m\u00f3wisz, ale je\u015bli co\u015b jej si\u0119 stanie, to b\u0119dzie wy\u0142\u0105cznie twoja wina \u2013 Odpar\u0142a, z trudem powstrzymuj\u0105c si\u0119 od dalszej dyskusji, ale wci\u0105\u017c nie do ko\u0144ca przekonana.<\/p>\n
Jun-ho u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko.<\/p>\n
\u2013 Jasne, wezm\u0119 za to odpowiedzialno\u015b\u0107 \u2013 Po czym upi\u0142 kilka \u0142yk\u00f3w herbaty.<\/p>\n
Po chwili jego telefon zadzwoni\u0142. Zerkn\u0105\u0142 na ekran, a nast\u0119pnie przeprosi\u0142 Min-ji, wstaj\u0105c, by odebra\u0107 po\u0142\u0105czenie. Odszed\u0142 kawa\u0142ek, rozmawiaj\u0105c cicho, ale Min-ji mog\u0142a go obserwowa\u0107, widz\u0105c, jak chodzi ze s\u0142uchawk\u0105 w r\u0119ku.<\/p>\n
Jego swobodna, ale charyzmatyczna prezencja, gesty, spos\u00f3b, w jaki czasem zamyka\u0142 oczy, koncentruj\u0105c si\u0119 na rozmowie \u2013 wszystko to przykuwa\u0142o jej uwag\u0119.<\/p>\n
Przypomnia\u0142a sobie, jak po raz pierwszy spotka\u0142a Jun-ho. Tego dnia, kiedy zagubiona wesz\u0142a do restauracji, by\u0142 nieznajomym, kt\u00f3ry zaoferowa\u0142 jej pomoc z u\u015bmiechem, jakby tylko na to czeka\u0142. Zawsze by\u0142 got\u00f3w stan\u0105\u0107 u jej boku, a ona nigdy tego nie kwestionowa\u0142a.<\/p>\n
Jej telefon zawibrowa\u0142.\u00a0So-you?<\/i><\/p>\n
Szybko odblokowa\u0142a ekran.<\/p>\n
\u2013 Min-ji \u2013 zacz\u0105\u0142 Jun-ho, gdy sko\u0144czy\u0142 rozmow\u0119, widz\u0105c dziewczyn\u0119 gor\u0105czkowo przegl\u0105daj\u0105c\u0105 telefon. \u2013 Co\u015b si\u0119 sta\u0142o?<\/p>\n
\u2013 Napisa\u0142a, \u017ce wysz\u0142a z Tae-hyunem i \u017ce wszystko jest ok. Niby w porz\u0105dku, ale… nie wiem. Nie rozumiem, dlaczego nie odbiera.<\/p>\n
Jun-ho u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko, siadaj\u0105c naprzeciwko niej.<\/p>\n
\u2013 Mo\u017ce potrzebowa\u0142a przestrzeni, \u017ceby to sobie wszystko u\u0142o\u017cy\u0107. Nie martw si\u0119, pewnie wszystko wyja\u015bni, jak b\u0119dzie gotowa \u2013 Powiedzia\u0142 spokojnie.<\/p>\n
Min-ji westchn\u0119\u0142a, upijaj\u0105c \u0142yk herbaty.<\/p>\n
\u2013 Mo\u017ce… ale to do niej niepodobne. Zawsze mi m\u00f3wi\u0142a o wszystkim. A teraz nagle… To wszystko nie ma sensu.<\/p>\n
Jun-ho przechyli\u0142 lekko g\u0142ow\u0119, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 jej uwa\u017cnie.<\/p>\n
\u2013 Mo\u017ce to co\u015b powa\u017cniejszego? Wiesz, Tae-hyun Hwang jest dyrektorem generalnym…<\/p>\n
Min-ji zmarszczy\u0142a brwi.<\/p>\n
\u2013 I co z tego? \u2013 Przerwa\u0142a mu, sfrustrowana takim obrotem spraw.<\/p>\n
\u2013 Nic. Po prostu… nie zdziwi\u0142bym si\u0119, gdyby mieli jakie\u015b powody, \u017ceby to ukrywa\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 cicho, jakby sam dopiero teraz zaczyna\u0142 co\u015b podejrzewa\u0107.<\/p>\n
Min-ji zmru\u017cy\u0142a oczy, przygl\u0105daj\u0105c mu si\u0119 uwa\u017cnie.<\/p>\n
\u2013 O czym ty m\u00f3wisz? So-you? To nie w jej stylu. Ona zawsze twierdzi\u0142a, \u017ce mi\u0119dzy nami nie ma tajemnic.<\/p>\n
Jun-ho wzruszy\u0142 ramionami.<\/p>\n
\u2013 Pewnie masz racj\u0119. Ale je\u015bli si\u0119 mylisz… mo\u017ce warto podr\u0105\u017cy\u0107 temat i popyta\u0107 w firmie tu i tam. Kto wie, mo\u017ce kto\u015b co\u015b zauwa\u017cy\u0142?<\/p>\n
Min-ji nachyli\u0142a si\u0119 lekko w jego stron\u0119, opieraj\u0105c \u0142okcie na stole.<\/p>\n
\u2013 Co masz na my\u015bli? \u2013 zapyta\u0142a, wbijaj\u0105c w niego wzrok, czekaj\u0105c na odpowied\u017a, kt\u00f3ra mog\u0142aby rozwia\u0107 jej w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\n
\u2013 Nic konkretnego \u2013 odpar\u0142 z nutk\u0105 niepewno\u015bci w g\u0142osie. \u2013 Po prostu czasem ludzie wiedz\u0105 wi\u0119cej, ni\u017c si\u0119 wydaje.<\/p>\n
Dziewczyna chwil\u0119 si\u0119 zawaha\u0142a.<\/p>\n
\u2013 Nie, nie s\u0142ysza\u0142am nic na ich temat…<\/p>\n
\u2013 A mo\u017ce co\u015b przeoczy\u0142a\u015b? \u2013 stara\u0142 si\u0119 naprowadzi\u0107 j\u0105 na w\u0142a\u015bciwy trop, delikatnie gestykuluj\u0105c d\u0142oni\u0105. \u2013 Czasem ludzie rzucaj\u0105 lu\u017ane komentarze na r\u00f3\u017cne tematy. Pomy\u015bl, nawet z pozoru niezwi\u0105zana informacja mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 cenna.<\/p>\n
\u2013 S\u0142ysza\u0142am co\u015b o manipulacjach akcjami…<\/p>\n
\u2013 Hmm… \u2013 mrukn\u0105\u0142 Jun-ho, podrapa\u0142 si\u0119 po brodzie, po czym zmru\u017cy\u0142 oczy, jakby intensywnie analizowa\u0142 to, co w\u0142a\u015bnie us\u0142ysza\u0142. \u2013 Ciekawe.<\/p>\n
\u2013 Tak. Dziewczyny z dzia\u0142u finansowego m\u00f3wi\u0142y o dziwnych ruchach na rynku, jakby kto\u015b wewn\u0105trz firmy manipulowa\u0142 cenami. Cena spada, kto\u015b tanio kupuje… co\u015b w tym stylu. Nie znam si\u0119 na tym.<\/p>\n
\u2013 To ciekawe, bardzo ciekawe \u2013 Jun-ho u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko, ale w jego oczach pojawi\u0142 si\u0119 ledwie zauwa\u017calny b\u0142ysk. \u2013 To musi by\u0107 co\u015b, skoro nawet osoby spoza dzia\u0142u finansowego to komentuj\u0105.<\/p>\n
Min-ji wzruszy\u0142a ramionami.<\/p>\n
\u2013 Pewnie, ale co to ma wsp\u00f3lnego z So-you?<\/p>\n
M\u0119\u017cczyzna zaduma\u0142 si\u0119 na chwil\u0119, po czym rzuci\u0142 niedbale:<\/p>\n
\u2013 Mo\u017ce nic. A mo\u017ce kto\u015b wci\u0105gn\u0105\u0142 j\u0105 w co\u015b, o czym nie wie.<\/p>\n
Min-ji spojrza\u0142a na niego z wyra\u017anym sceptycyzmem.<\/p>\n
\u2013 So-you? Nie, to raczej niemo\u017cliwe, przecie\u017c ona nie ma nic wsp\u00f3lnego z Hwang Group.<\/p>\n
\u2013 Poza dyrektorem generalnym \u2013 wtr\u0105ci\u0142 Jun-ho, ca\u0142kowicie wytr\u0105caj\u0105c jej ten argument z r\u0119ki.<\/p>\n
\u2013 Chcesz powiedzie\u0107, \u017ce to on j\u0105 szanta\u017cuje?<\/p>\n
Jun-ho zawaha\u0142 si\u0119, po czym stukn\u0105\u0142 palcami o blat, jakby pr\u00f3bowa\u0142 podj\u0105\u0107 decyzj\u0119, czy powiedzie\u0107 jej wi\u0119cej.<\/p>\n
\u2013 Nie wiem… ale je\u015bli Tae-hyun rzeczywi\u015bcie co\u015b ukrywa, to mo\u017ce nie chce, \u017ceby kto\u015b pyta\u0142 o manipulacje akcjami. A je\u015bli So-you co\u015b przypadkiem us\u0142ysza\u0142a?<\/p>\n
Min-ji poczu\u0142a, jak dreszcz przebieg\u0142 jej po plecach.<\/p>\n
\u2013 Nie wydaje mi si\u0119 \u2013 odpar\u0142a powoli.<\/p>\n
Jun-ho przygl\u0105da\u0142 si\u0119 jej przez chwil\u0119, po czym westchn\u0105\u0142, wywo\u0142uj\u0105c nieprzyjemne uczucie niepokoju.<\/p>\n
\u2013 Mo\u017ce masz racj\u0119, ale warto, \u017ceby\u015b mia\u0142a na ni\u0105 oko. Nigdy nie wiadomo, co si\u0119 dzieje w firmach takich jak Hwang Group.<\/p>\n
Min-ji wzi\u0119\u0142a g\u0142\u0119boki oddech, pr\u00f3buj\u0105c uporz\u0105dkowa\u0107 my\u015bli.\u00a0Mo\u017ce on ma racj\u0119?<\/i>\u00a0Jeszcze chwil\u0119 temu by\u0142a pewna, \u017ce So-you jest singielk\u0105, ale teraz, gdy Jun-ho m\u00f3wi\u0142 o tym w taki spos\u00f3b, zacz\u0119\u0142a si\u0119 zastanawia\u0107, czy mo\u017ce rzeczywi\u015bcie jest co\u015b na rzeczy.<\/p>\n
Tae-hyun Hwang to przecie\u017c dyrektor generalny jednej z najwi\u0119kszych korporacji w kraju. Pracuje na najwy\u017cszym szczeblu, otacza si\u0119 lud\u017ami, kt\u00f3rzy kontroluj\u0105 miliardy won\u00f3w. Co je\u015bli faktycznie w co\u015b j\u0105 uwik\u0142a\u0142?<\/p>\n
Nagle zacz\u0119\u0142a wraca\u0107 do rozm\u00f3w, kt\u00f3re s\u0142ysza\u0142a w firmie \u2013 urywki zda\u0144, szeptane plotki w przerwach na lunch, spojrzenia rzucane ukradkiem.<\/p>\n
Mo\u017cliwe, \u017ce co\u015b mi umkn\u0119\u0142o?<\/i><\/p>\n
Co je\u015bli So-you wpl\u0105ta\u0142a si\u0119 w co\u015b, czego nie mo\u017ce mi powiedzie\u0107?<\/i><\/p>\n
Jej d\u0142onie zacisn\u0119\u0142y si\u0119 na fili\u017cance.<\/p>\n
Mog\u0142abym po prostu uzna\u0107 to za zbieg okoliczno\u015bci, ale je\u015bli si\u0119 myl\u0119? Je\u015bli So-you naprawd\u0119 co\u015b wie, a ja to ignoruj\u0119?<\/i><\/p>\n
\u2013 Masz racj\u0119 \u2013 powiedzia\u0142a w ko\u0144cu, powoli unosz\u0105c wzrok. \u2013 Musz\u0119 dowiedzie\u0107 si\u0119, co si\u0119 dzieje.<\/p>\n
\u2013 Najwa\u017cniejsze, \u017ceby twoja przyjaci\u00f3\u0142ka by\u0142a bezpieczna \u2013 powiedzia\u0142 mi\u0119kkim, troskliwym tonem. \u2013 Cokolwiek si\u0119 dzieje, nie mo\u017cemy pozwoli\u0107, \u017ceby to jej zaszkodzi\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Min-ji wbieg\u0142a do restauracji, czuj\u0105c narastaj\u0105cy niepok\u00f3j.\u00a0Cholera, to zaj\u0119\u0142o mi zbyt wiele czasu. Dlaczego nie przysz\u0142a?\u00a0\u2013 przekl\u0119\u0142a w my\u015blach. Jej kr\u00f3tkie, ciemne w\u0142osy, kt\u00f3re zwykle spina\u0142a w elegancki kok, teraz by\u0142y w artystycznym nie\u0142adzie. By\u0142o to pok\u0142osie nie tylko z\u0142ej pogody \u2013 silnego wiatru i deszczu, kt\u00f3ry pada\u0142 od rana \u2013 ale tak\u017ce jej determinacji, by jak najszybciej dotrze\u0107 na miejsce.\u00a0Sze\u015b\u0107 czterdzie\u015bci dziewi\u0119\u0107. Nie\u017ale,\u2026<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"fcn_genre":[],"fcn_fandom":[],"fcn_character":[],"fcn_content_warning":[],"class_list":["post-155","fcn_chapter","type-fcn_chapter","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/155","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/types\/fcn_chapter"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=155"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/155\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":156,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/155\/revisions\/156"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=155"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=155"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=155"},{"taxonomy":"fcn_genre","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_genre?post=155"},{"taxonomy":"fcn_fandom","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_fandom?post=155"},{"taxonomy":"fcn_character","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_character?post=155"},{"taxonomy":"fcn_content_warning","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_content_warning?post=155"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}