So-you i Tae-hyun, opu\u015bciwszy restauracj\u0119, wsiedli do firmowego vana.<\/p>\n
\u2014 Do firmy \u2014 powiedzia\u0142 kr\u00f3tko Tae-hyun, zwracaj\u0105c si\u0119 do kierowcy.<\/p>\n
M\u0119\u017cczyzna skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i natychmiast ruszy\u0142 w stron\u0119 siedziby Hwang Group. Deszcz wci\u0105\u017c la\u0142 strumieniami, uderzaj\u0105c o szyby pojazdu rytmicznym stukotem, kt\u00f3ry wype\u0142nia\u0142 cisz\u0119 panuj\u0105c\u0105 we wn\u0119trzu. \u015awiat\u0142a mijanych samochod\u00f3w rozmazywa\u0142y si\u0119 na mokrych szybach, tworz\u0105c kalejdoskop barw, a smuk\u0142e sylwetki budynk\u00f3w odbija\u0142y migotliwe neony miasta, nadaj\u0105c scenie melancholijny klimat.<\/p>\n
Oboje milczeli, pogr\u0105\u017ceni we w\u0142asnych my\u015blach. So-you siedzia\u0142a sztywno, pr\u00f3buj\u0105c opanowa\u0107 napi\u0119cie, kt\u00f3re pulsowa\u0142o w niej jak spr\u0119\u017cyna, gotowa w ka\u017cdej chwili wystrzeli\u0107 i przej\u0105\u0107 nad ni\u0105 kontrol\u0119.<\/p>\n
Droga mi\u0119dzy restauracj\u0105 a siedzib\u0105 grupy by\u0142a stosunkowo kr\u00f3tka, ale So-you mia\u0142a wra\u017cenie, \u017ce ci\u0105gnie si\u0119 w niesko\u0144czono\u015b\u0107. Zerkn\u0119\u0142a na Tae-hyuna, kt\u00f3ry na pierwszy rzut oka siedzia\u0142 spokojny, ale jego dolna, przygryziona warga zdradza\u0142a wewn\u0119trzny niepok\u00f3j i skupienie.<\/p>\n
Co ja w og\u00f3le robi\u0119?<\/i>\u00a0\u2014 pomy\u015bla\u0142a, spuszczaj\u0105c wzrok.\u00a0To wszystko zaczyna by\u0107 coraz bardziej skomplikowane.<\/i><\/p>\n
Gdy van zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do siedziby Hwang Group, auto zatrzyma\u0142o si\u0119 przed wej\u015bciem, gdzie czeka\u0142 ju\u017c ochroniarz z parasolem.
\n\u2014 Jeste\u015bmy \u2014 oznajmi\u0142 Tae-hyun, zerkaj\u0105c na dziewczyn\u0119.<\/p>\n
Gdy wyszli na zewn\u0105trz, ch\u0142odny wiatr zdo\u0142a\u0142 przenikn\u0105\u0107 przez cienk\u0105 tkanin\u0119 jej ubra\u0144. So-you wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119 z zimna, co nie umkn\u0119\u0142o jego uwadze. M\u0119\u017cczyzna zdj\u0105\u0142 z siebie we\u0142niany p\u0142aszcz i bez s\u0142owa zarzuci\u0142 go na jej ramiona.
\n\u2014 Nie chc\u0119, \u017ceby\u015b si\u0119 rozchorowa\u0142a \u2014 rzuci\u0142 z pozorn\u0105 oboj\u0119tno\u015bci\u0105, nie patrz\u0105c na ni\u0105.
\n\u2014 Dzi\u0119kuj\u0119 \u2014 szepn\u0119\u0142a, nieco zaskoczona jego nieoczekiwan\u0105 trosk\u0105 ukryt\u0105 pod warstw\u0105 ch\u0142odnego profesjonalizmu.
\n\u2014 Nie ma sprawy \u2014 odpar\u0142 tonem pozbawionym emocji, jakby ten gest by\u0142 dla niego czym\u015b ca\u0142kowicie naturalnym i niewartym uwagi.<\/p>\n
Dziewczyna odwr\u00f3ci\u0142a wzrok, staraj\u0105c si\u0119 ukry\u0107 lekkie zak\u0142opotanie.\u00a0Musz\u0119 pouk\u0142ada\u0107 to wszystko w g\u0142owie. Najpierw mieszkanie… potem ca\u0142a reszta.<\/i>\u00a0My\u015bli k\u0142\u0119bi\u0142y si\u0119 w jej g\u0142owie, a serce bi\u0142o szybciej, gdy ukradkiem spojrza\u0142a na m\u0119\u017cczyzn\u0119 id\u0105cego tu\u017c obok.\u00a0Przystojny…<\/i>\u00a0\u2014 przemkn\u0119\u0142o jej przez my\u015bl, ale zaraz zgani\u0142a si\u0119 za t\u0119 s\u0142abo\u015b\u0107.\u00a0To nie by\u0142 czas ani miejsce na takie rozwa\u017cania.<\/i><\/p>\n
Tae-hyun wychwyci\u0142 ten subtelny u\u015bmiech na jej twarzy. Mia\u0142 wprawne oko \u2014 lata biznesowych negocjacji i obserwowania ludzkich reakcji nauczy\u0142y go czyta\u0107 mow\u0119 cia\u0142a z niemal chirurgiczn\u0105 precyzj\u0105. Jego analityczny umys\u0142 natychmiast zacz\u0105\u0142 pracowa\u0107 na najwy\u017cszych obrotach.\u00a0Dlaczego si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a? Bawi j\u0105 to? A mo\u017ce to jaka\u015b pu\u0142apka zastawiona przez matk\u0119?<\/i>\u00a0\u2014 pytania mno\u017cy\u0142y si\u0119 w jego g\u0142owie, tworz\u0105c coraz bardziej skomplikowane scenariusze, z kt\u00f3rych \u017caden nie dawa\u0142 jednoznacznych odpowiedzi.<\/p>\n
Czy to kolejna intryga matki?<\/i>\u00a0\u2014 pomy\u015bla\u0142, przygryzaj\u0105c doln\u0105 warg\u0119 \u2014 gest, kt\u00f3ry robi\u0142 niemal odruchowo w sytuacjach, gdy mierzy\u0142 si\u0119 z problemem wymagaj\u0105cym wyj\u0105tkowej ostro\u017cno\u015bci. To by\u0142 jego niechciany nawyk, zdradzaj\u0105cy wi\u0119cej, ni\u017c by chcia\u0142. Przyjaciele, rodzina i bliscy wsp\u00f3\u0142pracownicy dobrze wiedzieli, co on oznacza \u2014 znak, \u017ce Tae-hyun mierzy si\u0119 z czym\u015b, co wywo\u0142uje w nim wewn\u0119trzny konflikt lub stawia przed trudnym wyborem.<\/p>\n
Mimo stara\u0144, by ten nawyk wykorzeni\u0107, od lat pojawia\u0142 si\u0119 w najmniej oczekiwanych momentach, zw\u0142aszcza podczas skomplikowanych negocjacji. Kilkukrotnie zdarzy\u0142o mu si\u0119 przez to ods\u0142oni\u0107 s\u0142abo\u015b\u0107 przed bardziej wytrawnymi graczami, kt\u00f3rzy potrafili czyta\u0107 z mowy cia\u0142a jak z otwartej ksi\u0105\u017cki. To w\u0142a\u015bnie przez t\u0119 swoj\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107 zdarza\u0142o mu si\u0119 traci\u0107 przewag\u0119 \u2014 dlatego od tamtej pory pr\u00f3bowa\u0142 nad tym zapanowa\u0107. Teraz jednak, zaskoczony nag\u0142ym przyp\u0142ywem niepewno\u015bci, powr\u00f3ci\u0142 do tego gestu niemal nie\u015bwiadomie.<\/p>\n
Szybko zda\u0142 sobie z tego spraw\u0119 i niemal odruchowo poluzowa\u0142 napi\u0119cie szcz\u0119ki.\u00a0Czy ona to zauwa\u017cy\u0142a? Czy zrozumia\u0142a?<\/i>\u00a0\u2014 tego nie by\u0142 pewien. I w\u0142a\u015bnie to poczucie niepewno\u015bci dra\u017cni\u0142o go najbardziej.<\/p>\n
Podeszli pod g\u0142\u00f3wne wej\u015bcie. Przed nimi sta\u0142 seledynowy Aston Martin, l\u015bni\u0105cy w \u015bwietle ulicznych latarni. Samoch\u00f3d wydawa\u0142 si\u0119 niemal nierealny w swojej doskona\u0142o\u015bci, niczym wyj\u0119ty z jakiego\u015b luksusowego magazynu \u2014 b\u0142yszcz\u0105cy, perfekcyjny, przyci\u0105gaj\u0105cy wzrok nawet najbardziej oboj\u0119tnych przechodni\u00f3w.<\/p>\n
Ji-hoon uni\u00f3s\u0142 brew, nieco zaskoczony widokiem So-you u boku przyjaciela.
\n\u2014 To znowu ty \u2014 rzuci\u0142 z lekkim u\u015bmiechem. \u2014 Czy nie m\u00f3wi\u0142a\u015b ostatnio, \u017ce nic ci\u0119 z nim nie \u0142\u0105czy?<\/p>\n
So-you lekko si\u0119 zarumieni\u0142a, ale nie da\u0142a si\u0119 zbi\u0107 z tropu.
\n\u2014 C\u00f3\u017c, niekt\u00f3re rzeczy po prostu si\u0119 dziej\u0105 \u2014 odpowiedzia\u0142a z lekk\u0105 przekor\u0105 w g\u0142osie.<\/p>\n
\u2014 Nie m\u0119cz jej \u2014 rzuci\u0142 Tae-hyun. \u2014 Jeste\u015bmy po bardzo wyczerpuj\u0105cej rozmowie z przewodnicz\u0105c\u0105.<\/p>\n
\u2014 Naprawd\u0119? Wi\u0119c wy na serio jeste\u015bcie par\u0105? \u2014 Zmru\u017cy\u0142 oczy, przygl\u0105daj\u0105c mu si\u0119 badawczo.<\/p>\n
\u2014 A co my\u015bla\u0142e\u015b, \u017ce tylko udajemy? \u2014 zapyta\u0142 z lekkim sarkazmem.<\/p>\n
Ji-hoon chcia\u0142 ju\u017c odpowiedzie\u0107 na jego przytyk, ale powstrzyma\u0142 si\u0119**,** bo w\u0142a\u015bnie wybi\u0142a osiemnasta i z budynku zacz\u0119li wychodzi\u0107 pracownicy, ko\u0144cz\u0105cy swoje dzisiejsze obowi\u0105zki. Ich spojrzenia natychmiast pow\u0119drowa\u0142y ku dyrektorowi generalnemu i tajemniczej kobiecie. Kilka os\u00f3b zwolni\u0142o kroku, by przyjrze\u0107 si\u0119 scenie, a szeptane komentarze roznios\u0142y si\u0119 po t\u0142umie niczym ogie\u0144 w suchym lesie.<\/p>\n
\u2014 Kto to? \u2014 zapyta\u0142 cicho jeden z pracownik\u00f3w, wbijaj\u0105c wzrok w So-you.
\n\u2014 S\u0142ysza\u0142em, \u017ce jaka\u015b kobieta pojawi\u0142a si\u0119 ostatnio w biurze i zrobi\u0142a spore zamieszanie \u2014 doda\u0142 inny.
\n\u2014 To na pewno ona \u2014 stwierdzi\u0142a kobieta pracuj\u0105ca na recepcji. \u2014 Obs\u0142ugiwa\u0142am j\u0105 wczoraj.<\/p>\n
Tae-hyun dostrzeg\u0142 rosn\u0105ce zainteresowanie, ale tylko uni\u00f3s\u0142 k\u0105cik ust w lekkim, niemal drwi\u0105cym u\u015bmiechu.\u00a0Bardzo dobrze, niech matka my\u015bli, \u017ce wszystko ma pod kontrol\u0105.<\/i><\/p>\n
\u2014 Plotki rozejd\u0105 si\u0119 w sekund\u0119 \u2014 ostrzeg\u0142 Ji-hoon. \u2014 Jeste\u015b pewien, \u017ce ta demonstracja to by\u0142 dobry pomys\u0142?
\n\u2014 Nie mam nic do ukrycia \u2014 odpowiedzia\u0142 Tae-hyun, teatralnie otwieraj\u0105c drzwi pasa\u017cera.<\/p>\n
So-you wsiad\u0142a do samochodu, staraj\u0105c si\u0119 ukry\u0107 zdenerwowanie. Gdy m\u0119\u017cczyzna nachyli\u0142 si\u0119, by zapi\u0105\u0107 jej pas bezpiecze\u0144stwa, ich twarze znalaz\u0142y si\u0119 niebezpiecznie blisko siebie. Dziewczyna poczu\u0142a jego zapach \u2014 subtelny, elegancki, z nut\u0105 cytrus\u00f3w i cedru \u2014 ale nie odwa\u017cy\u0142a si\u0119 spojrze\u0107 mu w oczy. Zamiast tego wstrzyma\u0142a oddech, czuj\u0105c, jak serce przyspiesza.<\/p>\n
Tae-hyun dostrzeg\u0142 ten moment zawahania. W jego oczach b\u0142ysn\u0119\u0142a iskra wyrachowania.\u00a0Dobrze. Niech wygl\u0105da na to, \u017ce co\u015b jest mi\u0119dzy nami<\/i>\u00a0\u2014 pomy\u015bla\u0142 ch\u0142odno. Nieco wolniej, ni\u017c to by\u0142o konieczne, przesun\u0105\u0142 r\u0119k\u0105 po zapi\u0119ciu pas\u00f3w, jakby chcia\u0142 podkre\u015bli\u0107 blisko\u015b\u0107 mi\u0119dzy nimi. Wiedzia\u0142, \u017ce z zewn\u0105trz ta scena musi wygl\u0105da\u0107 dwuznacznie \u2014 a na tym mu w\u0142a\u015bnie zale\u017ca\u0142o.<\/p>\n
Mimo kamiennej twarzy jego umys\u0142 pracowa\u0142 na pe\u0142nych obrotach.\u00a0Ale co, je\u015bli matka to zaplanowa\u0142a?<\/i>\u00a0\u2014 przebieg\u0142o mu przez g\u0142ow\u0119.\u00a0Mo\u017ce ta dziewczyna z ni\u0105 wsp\u00f3\u0142pracuje?<\/i><\/p>\n
Spojrza\u0142 k\u0105tem oka na So-you. Wydawa\u0142a si\u0119 spi\u0119ta, pr\u00f3buj\u0105c opanowa\u0107 dr\u017cenie r\u0105k, kt\u00f3rymi kurczowo trzyma\u0142a pasek torebki.\u00a0Albo \u015bwietnie udaje, albo naprawd\u0119 nie ma poj\u0119cia, w co si\u0119 wpakowa\u0142a.<\/i><\/p>\n
\u2014 Pas zapi\u0119ty \u2014 rzuci\u0142 ch\u0142odno, prostuj\u0105c si\u0119 i odwracaj\u0105c wzrok.<\/p>\n
Z zewn\u0105trz sytuacja wygl\u0105da\u0142a niemal intymnie \u2014 zbyt bliska, by pracownicy mogli j\u0105 zignorowa\u0107.<\/p>\n
Idealnie<\/i>\u00a0\u2014 pomy\u015bla\u0142 Tae-hyun.\u00a0Niech te plotki rosn\u0105 w si\u0142\u0119. To da mi czas na odkrycie, o co tu naprawd\u0119 chodzi.<\/i><\/p>\n
Wsiad\u0142 do auta. Delikatnie poci\u0105gn\u0105\u0142 drzwi, kt\u00f3re automatycznie doci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 do ko\u0144ca, emituj\u0105c cichy klik.<\/p>\n
W\u0142\u0105czy\u0142 silnik. Niskie, basowe mruczenie Astona przerwa\u0142o niezr\u0119czn\u0105 cisz\u0119.<\/p>\n
\u2014 Gotowa? \u2014 rzuci\u0142, nie patrz\u0105c na dziewczyn\u0119.<\/p>\n
So-you skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, cho\u0107 wiedzia\u0142a, \u017ce nie spodziewa si\u0119 od niej odpowiedzi. Jej my\u015bli b\u0142\u0105dzi\u0142y gdzie\u015b mi\u0119dzy niepewno\u015bci\u0105 a fascynacj\u0105 tym m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry wydawa\u0142 si\u0119 jednocze\u015bnie bliski i ca\u0142kowicie poza jej zasi\u0119giem.<\/p>\n
Wn\u0119trze Astona by\u0142o luksusowe i eleganckie, wyko\u0144czone najwy\u017cszej jako\u015bci sk\u00f3r\u0105 i karbonem. Chromowane detale l\u015bni\u0142y w delikatnym \u015bwietle paneli kontrolnych. So-you czu\u0142a si\u0119 nieco przyt\u0142oczona tym otoczeniem. Nigdy wcze\u015bniej nie siedzia\u0142a w tak luksusowym samochodzie. Dotyk mi\u0119kkiej, sk\u00f3rzanej tapicerki by\u0142 niemal surrealistyczny, a zapach nowego auta pot\u0119gowa\u0142 jeszcze bardziej ten efekt.<\/p>\n
\u2014 To… bardzo luksusowe auto \u2014 rzuci\u0142a, cho\u0107 zabrzmia\u0142o to bardziej jak stwierdzenie oczywisto\u015bci ni\u017c b\u0142yskotliwy komentarz.<\/p>\n
Tae-hyun nie odpowiedzia\u0142. Przez chwil\u0119 jechali w ciszy. Dziewczyna patrzy\u0142a przez okno, obserwuj\u0105c \u015bwiat\u0142a miasta odbijaj\u0105ce si\u0119 w l\u015bni\u0105cej karoserii auta. W jej g\u0142owie wci\u0105\u017c k\u0142\u0119bi\u0142y si\u0119 pytania:\u00a0Co ja tu do cholery robi\u0119? Jak mog\u0142am si\u0119 w to wpakowa\u0107?<\/i><\/p>\n
Samoch\u00f3d cicho przecina\u0142 ulice Seulu, a napi\u0119cie pomi\u0119dzy nimi by\u0142o niemal namacalne \u2014 g\u0119ste i ci\u0119\u017ckie jak deszczowe chmury wisz\u0105ce nad miastem.<\/p>\n
Oboje co chwil\u0119 zerkali na siebie ukradkiem, a\u017c w ko\u0144cu So-you nie wytrzyma\u0142a.<\/p>\n
\u2013 Naprawd\u0119? Musia\u0142e\u015b zrobi\u0107 taki show przed wszystkimi swoimi pracownikami? \u2013 powiedzia\u0142a wyra\u017anie poirytowana. \u2013 Jakby ten samoch\u00f3d nie rzuca\u0142 si\u0119 wystarczaj\u0105co w oczy. \u2013 doda\u0142a z ironi\u0105, stukaj\u0105c wymownie palcem w desk\u0119 rozdzielcz\u0105.<\/p>\n
Tae-hyun westchn\u0105\u0142 ci\u0119\u017cko, nie spuszczaj\u0105c wzroku z drogi przed nimi.<\/p>\n
\u2013 Moim zdaniem najlepszym sposobem na poradzenie sobie z t\u0105 sytuacj\u0105 jest nieukrywanie jej przed \u015bwiatem \u2013 odpar\u0142 spokojnie.<\/p>\n
\u2013 My\u015bla\u0142am, jak to wszystko odkr\u0119ci\u0107, a ty utwierdzi\u0142e\u015b ich w podejrzeniach! \u2013 rzuci\u0142a z wyrzutem. \u2013 Jak to teraz naprawisz?<\/p>\n
\u2013 Pos\u0142uchaj, nie musisz mi ufa\u0107, ale musimy wypracowa\u0107 jak\u0105\u015b form\u0119 wsp\u00f3\u0142pracy \u2013 powiedzia\u0142, staraj\u0105c si\u0119 brzmie\u0107 rzeczowo. \u2013 Na zewn\u0105trz, przynajmniej przez jaki\u015b czas, musimy udawa\u0107 par\u0119. Prywatnie… potraktuj to jak uk\u0142ad biznesowy.<\/p>\n
So-you westchn\u0119\u0142a ci\u0119\u017cko.<\/p>\n
\u2013 Nie wiem. Ka\u017cda twoja decyzja zdaje si\u0119 tylko wszystko komplikowa\u0107.<\/p>\n
Tae-hyun nie odpowiedzia\u0142. Ponownie pogr\u0105\u017cyli si\u0119 w my\u015blach. Silnik mrucza\u0142 jednostajnie, a deszcz cicho stuka\u0142 o szyby, tworz\u0105c niemal hipnotyczny rytm.<\/p>\n
\u2013 Musimy jecha\u0107 do mojego mieszkania. \u2013 powiedzia\u0142a cicho, odwracaj\u0105c g\u0142ow\u0119 w stron\u0119 okna, pr\u00f3buj\u0105c powstrzyma\u0107 \u0142zy.<\/p>\n
Tae-hyun przytakn\u0105\u0142, po czym zmieni\u0142 temat:<\/p>\n
\u2013 Powiedz mi co\u015b o sobie. Bo poza tym, \u017ce nie\u017ale kopiesz \u2013 za\u017cartowa\u0142, nawi\u0105zuj\u0105c do sytuacji z firmowej \u0142azienki \u2013 niewiele o tobie wiem.<\/p>\n
Dziewczyna lekko si\u0119 zarumieni\u0142a.<\/p>\n
\u2013 Przepraszam za to. Naprawd\u0119 wtedy wygl\u0105da\u0142e\u015b jak zboczeniec \u2013 powiedzia\u0142a zawstydzona, zdaj\u0105c sobie spraw\u0119 z niezr\u0119czno\u015bci w\u0142asnych s\u0142\u00f3w. \u2013 Ale… nie\u017ale ca\u0142ujesz \u2013 doda\u0142a szybko, pr\u00f3buj\u0105c jako\u015b wybrn\u0105\u0107 z niezr\u0119cznej sytuacji.<\/p>\n
Tae-hyun u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko.<\/p>\n
\u2013 C\u00f3\u017c, tego akurat nie zamierzam kwestionowa\u0107 \u2013 odpar\u0142 z udawan\u0105 skromno\u015bci\u0105.<\/p>\n
So-you poczu\u0142a, jak napi\u0119cie mi\u0119dzy nimi delikatnie s\u0142abnie.\u00a0Nawet zabawny.<\/i>\u00a0Jednak szybko odsun\u0119\u0142a od siebie t\u0119 my\u015bl i skupi\u0142a si\u0119 na postawionym przez niego pytaniu, cho\u0107 w g\u0142owie wci\u0105\u017c kot\u0142owa\u0142y si\u0119 my\u015bli o ich nietypowym uk\u0142adzie.<\/p>\n
\u2013 Studiowa\u0142am ekonomi\u0119 na Uniwersytecie Narodowym w Seulu i uko\u0144czy\u0142am j\u0105 z wyr\u00f3\u017cnieniem. Moja specjalizacja to strategie finansowe. Przez ostatnie lata zdobywa\u0142am do\u015bwiadczenie w analizie finansowej i zarz\u0105dzaniu ryzykiem, pracuj\u0105c w r\u00f3\u017cnych firmach.<\/p>\n
Zawaha\u0142a si\u0119 na moment.<\/p>\n
\u2013 Dzi\u015b mia\u0142am mie\u0107 rozmow\u0119 kwalifikacyjn\u0105 w twojej firmie. Ale zamiast tego… zosta\u0142am twoj\u0105 dziewczyn\u0105 \u2013 doda\u0142a, \u015bciszaj\u0105c g\u0142os.<\/p>\n
\u2014 To chyba lepsza praca? \u2014 rzuci\u0142 z lekkim u\u015bmiechem, ale szybko spowa\u017cnia\u0142, widz\u0105c jej min\u0119.<\/p>\n
\u2014 To nie jest \u015bmieszne! \u2014 wybuch\u0142a poirytowana. \u2014 Ca\u0142e \u017cycie pr\u00f3bowa\u0142am radzi\u0107 sobie sama. Pochodz\u0119 z ma\u0142ego miasteczka i od zawsze musia\u0142am walczy\u0107 o swoje. Pracowa\u0142am ci\u0119\u017cko, \u017ceby sko\u0144czy\u0107 studia, cz\u0119sto dorabiaj\u0105c na p\u00f3\u0142 etatu. My\u015bla\u0142am, \u017ce w ko\u0144cu mam szans\u0119 na lepsze \u017cycie, ale teraz…<\/p>\n
\u2014 Teraz jeste\u015b kobiet\u0105 jednej z najlepszych partii w ca\u0142ej Korei, prawda…?<\/p>\n
\u2014 Sko\u0144cz gada\u0107 bzdury! Mam do\u015b\u0107, wysiadam. \u2014 Szarpn\u0119\u0142a za klamk\u0119, pr\u00f3buj\u0105c otworzy\u0107 drzwi, mimo i\u017c jechali prawie sze\u015b\u0107dziesi\u0105t kilometr\u00f3w na godzin\u0119.<\/p>\n
Tae-hyun, zaskoczony jej irracjonalnym zachowaniem, instynktownie nacisn\u0105\u0142 na hamulec.<\/p>\n
\u2014 Chcesz si\u0119 zabi\u0107?! \u2014 krzykn\u0105\u0142, gwa\u0142townie chwytaj\u0105c dziewczyn\u0119 za rami\u0119.<\/p>\n
\u2013 Przepraszam \u2013 powiedzia\u0142. \u2013 OK? Pomog\u0119 ci. Ale na razie musisz si\u0119 uspokoi\u0107. \u2014 Jego g\u0142os z\u0142agodnia\u0142, cho\u0107 jego serce wali\u0142o jak m\u0142ot, a adrenalina wci\u0105\u017c pulsowa\u0142a w \u017cy\u0142ach. \u2014 Skupmy si\u0119 na sprawie twojego mieszkania.<\/p>\n
Zerkn\u0105\u0142 na zegarek i mocniej wcisn\u0105\u0142 gaz, zdeterminowany, by zd\u0105\u017cy\u0107, zanim sytuacja wymknie si\u0119 spod kontroli.<\/p>\n
Aston wyda\u0142 z siebie niski, g\u0142\u0119boki ryk silnika, kt\u00f3ry odbi\u0142 si\u0119 echem od \u015bcian pobliskich budynk\u00f3w, podkre\u015blaj\u0105c drzemi\u0105c\u0105 w nim moc, gotow\u0105 uwolni\u0107 si\u0119 przy najmniejszym mu\u015bni\u0119ciu peda\u0142u gazu.<\/p>\n
\u2013 Tae-hyun… \u2013 zacz\u0119\u0142a So-you, ale przerwa\u0142a, niepewna, jak ubra\u0107 swoje obawy w s\u0142owa. Jej g\u0142os dr\u017ca\u0142, czuj\u0105c, jak \u017co\u0142\u0105dek \u015bciska si\u0119 z nerw\u00f3w. \u2013 My\u015blisz, \u017ce naprawd\u0119 uda nam si\u0119 to wszystko rozwi\u0105za\u0107? \u2013 zapyta\u0142a w ko\u0144cu, czuj\u0105c ci\u0119\u017car sytuacji, kt\u00f3ry przyt\u0142acza\u0142 j\u0105 coraz mocniej.<\/p>\n
Tae-hyun spojrza\u0142 na ni\u0105 k\u0105tem oka, po czym ponownie skupi\u0142 si\u0119 na drodze.<\/p>\n
\u2013 Jestem przekonany, \u017ce damy rad\u0119, je\u015bli b\u0119dziemy dzia\u0142a\u0107 razem. Mo\u017ce ten uk\u0142ad nie jest idealny, ale je\u015bli oboje b\u0119dziemy trzyma\u0107 si\u0119 planu, mo\u017ce uda si\u0119 co\u015b z tego wyci\u0105gn\u0105\u0107. Zreszt\u0105… \u2013 doda\u0142, a na jego twarzy pojawi\u0142 si\u0119 delikatny, ledwo zauwa\u017calny u\u015bmiech \u2013 czasem sytuacje, kt\u00f3re wydaj\u0105 si\u0119 beznadziejne, mog\u0105 nas zaprowadzi\u0107 tam, gdzie nigdy si\u0119 nie spodziewali\u015bmy. Kto wie?<\/p>\n
\u2014 Do czego zmierzasz? \u2014 zapyta\u0142a z pozornym spokojem, cho\u0107 wewn\u0119trznie gotowa\u0142a si\u0119 z emocji.<\/p>\n
\u2014 Po prostu m\u00f3wi\u0119, \u017ceby\u015bmy nie dzia\u0142ali pod wp\u0142ywem emocji. Trzeba na spokojnie si\u0119 zastanowi\u0107 i u\u0142o\u017cy\u0107 jaki\u015b plan.<\/p>\n
\u2013 Mam tylko nadziej\u0119, \u017ce nie b\u0119dzie gorzej \u2013 szepn\u0119\u0142a, pr\u00f3buj\u0105c nieco uspokoi\u0107 wewn\u0119trzny niepok\u00f3j.<\/p>\n
Nagle ich rozmow\u0119 przerwa\u0142 d\u017awi\u0119k telefonu.\u00a0To Min-ji<\/i>\u00a0\u2014 pomy\u015bla\u0142a So-you, s\u0142ysz\u0105c charakterystyczn\u0105 melodi\u0119. Zawaha\u0142a si\u0119, po czym odrzuci\u0142a po\u0142\u0105czenie.<\/p>\n
\u2013 Nie odbierzesz? \u2013 zapyta\u0142 Tae-hyun, rzucaj\u0105c jej kr\u00f3tkie, ale uwa\u017cne spojrzenie.<\/p>\n
\u2013 To Min-ji… Moja najlepsza przyjaci\u00f3\u0142ka. Nie wiem, co jej powiedzie\u0107 \u2013 odpowiedzia\u0142a cicho, chowaj\u0105c telefon do kieszeni.<\/p>\n
\u2013 Wiem, \u017ce to trudne, ale im mniej os\u00f3b wie o tym uk\u0142adzie, tym lepiej. Je\u015bli zdradzisz jej prawd\u0119… C\u00f3\u017c, nie b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 ci pom\u00f3c.<\/p>\n
So-you zacisn\u0119\u0142a d\u0142onie na kolanach, pr\u00f3buj\u0105c opanowa\u0107 dr\u017cenie r\u0105k.<\/p>\n
\u2014 To szanta\u017c?<\/p>\n
\u2014 Nie, tylko warunek naszego uk\u0142adu. Nikt, powtarzam, nikt nie mo\u017ce wiedzie\u0107, \u017ce nie jeste\u015bmy prawdziw\u0105 par\u0105.<\/p>\n
\u2013 Ale ona mnie zna. Wy\u0142apie ka\u017cde k\u0142amstwo. Zawsze m\u00f3wi\u0142am jej wszystko. \u2013 Jej g\u0142os dr\u017ca\u0142 z bezsilno\u015bci.<\/p>\n
Tae-hyun westchn\u0105\u0142 ci\u0119\u017cko.<\/p>\n
\u2013 Rozumiem, ale… \u2014 zawaha\u0142 si\u0119 na moment, szukaj\u0105c w\u0142a\u015bciwych s\u0142\u00f3w. \u2014 Napisz jej wiadomo\u015b\u0107, \u017ceby si\u0119 nie martwi\u0142a.<\/p>\n
So-you spojrza\u0142a na telefon i przez chwil\u0119 bi\u0142a si\u0119 z my\u015blami.\u00a0Nie mam wyj\u015bcia<\/i>\u00a0\u2014 z b\u00f3lem serca napisa\u0142a SMS-a.<\/p>\n
Gdy wys\u0142a\u0142a wiadomo\u015b\u0107, poczu\u0142a narastaj\u0105cy niepok\u00f3j.\u00a0Jak d\u0142ugo dam rad\u0119 udawa\u0107, \u017ce to wszystko jest prawdziwe?<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142a.<\/p>\n
\u2013 Dla ciebie to wszystko jest takie proste \u2013 odezwa\u0142a si\u0119 nagle. \u2013 Masz pieni\u0105dze, wp\u0142ywy, pozycj\u0119. Mo\u017cesz robi\u0107, co chcesz. A ja? Ja nie mam nic. Moja matka jest chora, nie mam pracy, nie mam nawet pieni\u0119dzy, \u017ceby sprowadzi\u0107 j\u0105 do Seulu, nie m\u00f3wi\u0105c o kosztach leczenia.<\/p>\n
Tae-hyun chwil\u0119 milcza\u0142, skupiaj\u0105c wzrok na drodze. Czu\u0142 ci\u0119\u017car jej s\u0142\u00f3w, w jego umy\u015ble kot\u0142owa\u0142y si\u0119 pytania.\u00a0Czy ona m\u00f3wi prawd\u0119? Czy mo\u017ce to tylko gra wyre\u017cyserowana przez matk\u0119?<\/i>\u00a0Jednak widz\u0105c \u0142zy zbieraj\u0105ce si\u0119 w jej oczach, zacz\u0105\u0142 mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\n
Je\u015bli ona k\u0142amie, to robi to perfekcyjnie. Ale co\u015b w jej oczach… te \u0142zy wydawa\u0142y si\u0119 prawdziwe. Czy\u017cby naprawd\u0119 potrzebowa\u0142a pomocy?<\/i><\/p>\n
\u2013 Wiesz, co b\u0119dzie, jak to wszystko si\u0119 sko\u0144czy? \u2013 kontynuowa\u0142a. \u2013 Ty wr\u00f3cisz do swojego wygodnego \u017cycia, a ja zostan\u0119 z niczym. Albo gorzej. Ludzie b\u0119d\u0105 mnie kojarzy\u0107 jako by\u0142\u0105 dziewczyn\u0119 dyrektora generalnego. Plotki, komentarze, os\u0105dy… Nie znikn\u0105. Mog\u0119 straci\u0107 wi\u0119cej, ni\u017c mam teraz.<\/p>\n
Tae-hyun zacisn\u0105\u0142 d\u0142onie na kierownicy.\u00a0Musz\u0119 by\u0107 bardzo ostro\u017cny.<\/i><\/p>\n
\u2013 S\u0142uchaj \u2013 odezwa\u0142 si\u0119 po chwili. \u2013 Nie zamierzam ci\u0119 zostawi\u0107. Dzi\u0119ki temu uk\u0142adowi moja matka da mi spok\u00f3j. A je\u015bli ty mi pomo\u017cesz, nie pozwol\u0119, \u017ceby\u015b zosta\u0142a z tym sama. Masz moje s\u0142owo.<\/p>\n
So-you spojrza\u0142a na niego, zaskoczona.<\/p>\n
\u2013 Naprawd\u0119?<\/p>\n
\u2013 Naprawd\u0119. Jutro porozmawiam z kierownikiem dzia\u0142u finansowego i zlec\u0119 mu, \u017ceby ci\u0119 zatrudni\u0142. \u2013 Zawaha\u0142 si\u0119 na moment, jakby przewidywa\u0142 mo\u017cliwe komplikacje. \u2013 Ale jest jeden warunek. Nie mo\u017cesz nikomu o tym powiedzie\u0107. Zw\u0142aszcza Min-ji. Je\u015bli si\u0119 wygadasz, ten uk\u0142ad przestaje istnie\u0107 i zostajesz z tym sama.<\/p>\n
Czu\u0142a, jak w jej g\u0142owie pojawi\u0142y si\u0119 tysi\u0105ce pyta\u0144, ale zepchn\u0119\u0142a je na bok, wiedz\u0105c, \u017ce to jej jedyna szansa.<\/p>\n
\u2013 Rozumiem \u2013 wyszepta\u0142a.<\/p>\n
Chwil\u0119 jechali w ciszy. Tae-hyun zerkn\u0105\u0142 na GPS, po czym zwolni\u0142, wje\u017cd\u017caj\u0105c w w\u0105sk\u0105, wilgotn\u0105 od deszczu uliczk\u0119.<\/p>\n
\u2013 Chyba jeste\u015bmy na miejscu \u2013 powiedzia\u0142, parkuj\u0105c samoch\u00f3d przy chodniku.<\/p>\n
Silnik zgas\u0142, a So-you poczu\u0142a, jak \u017co\u0142\u0105dek \u015bciska si\u0119 z nerw\u00f3w. Spojrza\u0142a na szary budynek, kt\u00f3ry dotychczas nazywa\u0142a domem.\u00a0Co teraz? Gdzie si\u0119 podziej\u0119?<\/i>\u00a0\u2013 zastanawia\u0142a si\u0119, jednak jedyn\u0105 rzecz\u0105, na kt\u00f3rej potrafi\u0142a si\u0119 skupi\u0107, by\u0142o miarowe b\u0119bnienie kropli deszczu o dach pojazdu.<\/p>\n
Nagle drzwi po jej stronie otworzy\u0142y si\u0119, a Tae-hyun wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 w jej stron\u0119. Jego gest by\u0142 pewny, niemal naturalny, a jednocze\u015bnie pe\u0142en delikatnej troski.<\/p>\n
\u2013 Zachowajmy pozory \u2013 powiedzia\u0142 spokojnym, ale zdecydowanym g\u0142osem, sprowadzaj\u0105c dziewczyn\u0119 z powrotem na ziemi\u0119.<\/p>\n
So-you spojrza\u0142a na niego nieco zaskoczona. Przez chwil\u0119 waha\u0142a si\u0119, ale w ko\u0144cu niepewnie chwyci\u0142a jego wyci\u0105gni\u0119t\u0105 d\u0142o\u0144. Tae-hyun u\u015bcisn\u0105\u0142 j\u0105 delikatnie, ale stanowczo, pomagaj\u0105c jej wysi\u0105\u015b\u0107 z samochodu.
\n\u2014 Nie zmoknij \u2014 powiedzia\u0142, os\u0142aniaj\u0105c j\u0105 parasolem.<\/p>\n
Razem ruszyli w stron\u0119 budynku, rami\u0119 w rami\u0119, jakby naprawd\u0119 byli par\u0105. Deszcz nie przestawa\u0142 pada\u0107, a ich kroki odbija\u0142y si\u0119 cichym echem w opustosza\u0142ej uliczce. So-you zatrzyma\u0142a si\u0119 tu\u017c przed budynkiem, jej wzrok przesun\u0105\u0142 si\u0119 po obdrapanych \u015bcianach i zardzewia\u0142ej skrzynce na listy, kt\u00f3ra ledwo trzyma\u0142a si\u0119 na miejscu.
\nTo m\u00f3j \u015bwiat. Ma\u0142y, szary i rozpadaj\u0105cy si\u0119<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142a gorzko.<\/p>\n
\u2013 Chod\u017amy, chc\u0119 mie\u0107 ju\u017c to za sob\u0105 \u2013 powiedzia\u0142a, odwracaj\u0105c si\u0119 do Tae-hyuna.<\/p>\n
\u2013 Jasne \u2013 odpowiedzia\u0142 kr\u00f3tko.<\/p>\n
So-you westchn\u0119\u0142a ci\u0119\u017cko i si\u0119gn\u0119\u0142a po klucze. Metalowy zamek zaskrzypia\u0142, gdy przekr\u0119ca\u0142a klucz. Przed wej\u015bciem do klatki schodowej zawaha\u0142a si\u0119, odgarn\u0119\u0142a w\u0142osy i ukradkiem star\u0142a \u0142z\u0119, kt\u00f3ra sp\u0142yn\u0119\u0142a jej po policzku.<\/p>\n
\u2014 Pospiesz si\u0119, nie mamy ca\u0142ego dnia \u2013 rzuci\u0142 cicho Tae-hyun, pr\u00f3buj\u0105c ukry\u0107 w\u0142asne zniecierpliwienie.<\/p>\n
Szli teraz razem, rami\u0119 w rami\u0119, powoli s\u0142uchaj\u0105c odg\u0142osu w\u0142asnych krok\u00f3w, odbijaj\u0105cych si\u0119 echem w pustej klatce schodowej. Kiedy dotarli na czwarte pi\u0119tro i stan\u0119li przed drzwiami jej mieszkania, So-you poczu\u0142a, \u017ce serce bije jej szybciej, a przez g\u0142ow\u0119 przemkn\u0119\u0142y tysi\u0105ce czarnych scenariuszy.<\/p>\n
\u2014 Zaczynajmy to przedstawienie. \u2014 Powoli, dr\u017c\u0105c\u0105 d\u0142oni\u0105, nacisn\u0119\u0142a na klamk\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
So-you i Tae-hyun, opu\u015bciwszy restauracj\u0119, wsiedli do firmowego vana. \u2014 Do firmy \u2014 powiedzia\u0142 kr\u00f3tko Tae-hyun, zwracaj\u0105c si\u0119 do kierowcy. M\u0119\u017cczyzna skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i natychmiast ruszy\u0142 w stron\u0119 siedziby Hwang Group. Deszcz wci\u0105\u017c la\u0142 strumieniami, uderzaj\u0105c o szyby pojazdu rytmicznym stukotem, kt\u00f3ry wype\u0142nia\u0142 cisz\u0119 panuj\u0105c\u0105 we wn\u0119trzu. \u015awiat\u0142a mijanych samochod\u00f3w rozmazywa\u0142y si\u0119 na mokrych szybach, tworz\u0105c kalejdoskop barw, a smuk\u0142e sylwetki budynk\u00f3w odbija\u0142y migotliwe\u2026<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"fcn_genre":[],"fcn_fandom":[],"fcn_character":[],"fcn_content_warning":[],"class_list":["post-157","fcn_chapter","type-fcn_chapter","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/157","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/types\/fcn_chapter"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=157"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/157\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":158,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/157\/revisions\/158"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=157"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=157"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=157"},{"taxonomy":"fcn_genre","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_genre?post=157"},{"taxonomy":"fcn_fandom","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_fandom?post=157"},{"taxonomy":"fcn_character","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_character?post=157"},{"taxonomy":"fcn_content_warning","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_content_warning?post=157"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}