Min-ho Song siedzia\u0142 na jednym z pude\u0142, do kt\u00f3rego ludzie zarz\u0105dcy Kima powk\u0142adali osobiste rzeczy So-you.<\/p>\n
\u2013 Czy naprawd\u0119 ma pan zamiar to wszystko zabra\u0107? \u2013 zapyta\u0142 nieco zaciekawiony.<\/p>\n
W g\u0142\u0119bi duszy cieszy\u0142 si\u0119 t\u0105 sytuacj\u0105.\u00a0So-you jest pod \u015bcian\u0105, teraz nie ma wyj\u015bcia \u2013 musi do mnie wr\u00f3ci\u0107<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142 z satysfakcj\u0105, a na jego twarzy pojawi\u0142 si\u0119 nieskrywany u\u015bmiech.<\/p>\n
\u2013 Eksmisja to eksmisja \u2013 odpar\u0142 beznami\u0119tnie zarz\u0105dca Kim, unosz\u0105c brwi. \u2013 Ona nie ma pieni\u0119dzy, wi\u0119c zabieramy wszystko, co mo\u017cna sprzeda\u0107, a reszt\u0119… c\u00f3\u017c \u2013 wzruszy\u0142 ramionami i zrobi\u0142 kr\u00f3tki ruch r\u0119k\u0105 w stron\u0119 otwartych drzwi, sk\u0105d wida\u0107 by\u0142o stert\u0119 r\u00f3\u017cnych rzeczy, karton\u00f3w i osobistych drobiazg\u00f3w czekaj\u0105cych na wyniesienie do \u015bmietnika.<\/p>\n
\u2013 A mo\u017ce ty jeste\u015b sk\u0142onny za ni\u0105 zap\u0142aci\u0107? \u2013 doda\u0142 z kpi\u0105cym u\u015bmiechem, badawczo przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 rozm\u00f3wcy.<\/p>\n
\u2013 Ja? \u2013 odpowiedzia\u0142 przestraszony Min-ho, czuj\u0105c, jak zimny pot zaczyna sp\u0142ywa\u0107 mu po plecach. \u2013 Jestem tylko znajomym… \u2013 odpar\u0142 niemal natychmiast. \u2013 Pieni\u0105dze? Nie, nie mam zamiaru za ni\u0105 p\u0142aci\u0107 \u2013 doda\u0142 z wyra\u017anym oporem, odwracaj\u0105c wzrok od m\u0119\u017cczyzny.<\/p>\n
Zarz\u0105dca Kim skrzywi\u0142 si\u0119, wyra\u017anie zawiedziony takim obrotem spraw, po czym podszed\u0142 do drzwi i wyda\u0142 polecenia swoim ludziom, kt\u00f3rzy bezceremonialnie zacz\u0119li pakowa\u0107 resztki rzeczy dziewczyny.<\/p>\n
Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej przez otwarte drzwi do mieszkania wesz\u0142a przestraszona So-you, a tu\u017c za ni\u0105 Tae-hyun. Dziewczyna zamar\u0142a na moment, widz\u0105c chaos panuj\u0105cy w pokoju. Kartony porozrzucane po ca\u0142ym pomieszczeniu, sterty ksi\u0105\u017cek i ubra\u0144 walaj\u0105ce si\u0119 na pod\u0142odze, fotografie rodzinne bezceremonialnie ci\u015bni\u0119te gdzie\u015b w k\u0105t \u2013 wszystko wygl\u0105da\u0142o jak po przej\u015bciu huraganu.<\/p>\n
Jednak to nie ba\u0142agan przyku\u0142 jej uwag\u0119. Jej wzrok pad\u0142 na ma\u0142\u0105 drewnian\u0105 lalk\u0119, le\u017c\u0105c\u0105 w nienaturalnej pozie na pod\u0142odze. Jedna z r\u0105czek by\u0142a oderwana, a delikatna farba zdobi\u0105ca twarz lalki zosta\u0142a uszkodzona. So-you poczu\u0142a, jak serce zaciska si\u0119 z b\u00f3lu. To by\u0142a pami\u0105tka od Min-ji, jej najlepszej przyjaci\u00f3\u0142ki, kt\u00f3r\u0105 dosta\u0142a na zako\u0144czenie studi\u00f3w. Nie mia\u0142a praktycznie \u017cadnej warto\u015bci materialnej \u2013 r\u0119cznie robiona, troch\u0119 krzywa, z nier\u00f3wno pomalowanymi oczami \u2013 ale dla So-you by\u0142a bezcenna. Symbol przyja\u017ani, wsparcia i wsp\u00f3lnych chwil, kt\u00f3re na zawsze pozostan\u0105 w jej sercu.<\/p>\n
\u0141zy nap\u0142yn\u0119\u0142y jej do oczu, ale zaraz potem poczu\u0142a, jak z\u0142o\u015b\u0107 wzbiera w niej jak fala. Jej wzrok szybko przesun\u0105\u0142 si\u0119 po pokoju, dopiero teraz zauwa\u017caj\u0105c chaos: wszystkie jej rzeczy by\u0142y w po\u015bpiechu spakowane do karton\u00f3w, a niekt\u00f3rzy z pracownik\u00f3w zarz\u0105dcy wynosili je ju\u017c na zewn\u0105trz. M\u0119\u017cczyzna w k\u0105cie szarpa\u0142 si\u0119 z komod\u0105, ci\u0105gn\u0105c j\u0105 po pod\u0142odze, zostawiaj\u0105c g\u0142\u0119bokie rysy na panelach.<\/p>\n
\u2013 Uwa\u017caj, kretynie! \u2013 warkn\u0105\u0142 zarz\u0105dca. \u2013 Niszczysz pod\u0142og\u0119! To b\u0119dzie kosztowa\u0107 wi\u0119cej ni\u017c jej d\u0142ugi!<\/p>\n
Tae-hyun poczu\u0142, jak trudno mu zachowa\u0107 bezstronno\u015b\u0107, widz\u0105c takie bezduszne zachowanie.<\/p>\n
So-you, czuj\u0105c, jak z\u0142o\u015b\u0107 \u015bciska jej gard\u0142o, podnios\u0142a oderwan\u0105 r\u0105czk\u0119 lalki i zacisn\u0119\u0142a j\u0105 w d\u0142oni.<\/p>\n
\u2013 Co tutaj si\u0119 dzieje?! \u2013 wrzasn\u0119\u0142a, podchodz\u0105c do pana Kima. Jej g\u0142os rozbrzmia\u0142 echem po mieszkaniu, zmuszaj\u0105c wszystkich do zatrzymania si\u0119 cho\u0107 na chwil\u0119. \u2013 Czy wy\u015bcie oszaleli? To s\u0105 moje rzeczy!<\/p>\n
Zarz\u0105dca Kim spojrza\u0142 na ni\u0105 z mieszanin\u0105 irytacji i pogardy.<\/p>\n
\u2013 Twoje, nie twoje \u2013 zobaczymy.<\/p>\n
\u2013 Panie Kim! \u2013 zawo\u0142a\u0142a, staraj\u0105c si\u0119 opanowa\u0107 emocje. \u2013 M\u00f3wi\u0142 pan, \u017ce mam jeszcze dwie godziny! Dlaczego ju\u017c wynosicie moje rzeczy? Przecie\u017c przyjecha\u0142am przed czasem!<\/p>\n
Zarz\u0105dca spojrza\u0142 na ni\u0105 z poczuciem wy\u017cszo\u015bci.<\/p>\n
\u2013 Dwie godziny, czy dwie minuty \u2013 i tak nie zap\u0142acisz \u2013 rzuci\u0142, wzruszaj\u0105c ramionami. \u2013 A skoro tak, to nie ma sensu czeka\u0107. Poza tym za nied\u0142ugo przychodz\u0105 nowi lokatorzy.<\/p>\n
\u2013 To nie znaczy, \u017ce ma pan prawo… \u2013 zamilk\u0142a, z trudem powstrzymuj\u0105c si\u0119 od p\u0142aczu.<\/p>\n
\u2013 Zalegasz ju\u017c ponad trzy miliony won\u00f3w. Masz pieni\u0105dze, \u017ceby to sp\u0142aci\u0107?<\/p>\n
So-you poczu\u0142a, jak powoli zaczyna traci\u0107 grunt pod nogami.<\/p>\n
\u2013 Trzy miliony?! \u2013 powt\u00f3rzy\u0142a, nie wierz\u0105c w to, co s\u0142yszy. \u2013 Ale… jak to mo\u017cliwe? Przecie\u017c to tylko trzy miesi\u0105ce zaleg\u0142ego czynszu!<\/p>\n
M\u0119\u017cczyzna westchn\u0105\u0142 teatralnie, si\u0119gn\u0105\u0142 do kieszeni i wyci\u0105gn\u0105\u0142 z niej pomi\u0119ty dokument.<\/p>\n
\u2013 Zgodnie z umow\u0105 \u2013 powiedzia\u0142 z satysfakcj\u0105 zarz\u0105dca \u2013 za ka\u017cdy miesi\u0105c zaleg\u0142o\u015bci w kolejnym miesi\u0105cu naliczamy kar\u0119 25%. Do tego koszty eksmisji. Razem wychodzi trzy miliony dwie\u015bcie tysi\u0119cy won\u00f3w.<\/p>\n
So-you by\u0142a w szoku. Czu\u0142a, jak jej serce wyskoczy jej z piersi, a krew odp\u0142ywa z twarzy.<\/p>\n
\u2013 To jaka\u015b kpina! Nie wiedzia\u0142am o tych karach! \u2013 \u0141zy nap\u0142yn\u0119\u0142y jej do oczu. \u2013 Jak mog\u0119 tyle zap\u0142aci\u0107?!<\/p>\n
Ten zarz\u0105dca to zwyk\u0142y oszust<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142 Tae-hyun, czuj\u0105c narastaj\u0105c\u0105 irytacj\u0119. Wiedzia\u0142, \u017ce dziewczyna zosta\u0142a wci\u0105gni\u0119ta w pu\u0142apk\u0119, ale zanim zd\u0105\u017cy\u0142 cokolwiek zrobi\u0107, do rozmowy wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 Min-ho.<\/p>\n
\u2013 Nie masz forsy? \u2013 zakpi\u0142, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 szeroko. \u2013 A teraz w\u0142a\u015bnie stracisz swoje rzeczy. \u2013 Jego g\u0142os ocieka\u0142 pogard\u0105, a oczy b\u0142yszcza\u0142y triumfem. \u2013 Nie masz mieszkania, nie masz pieni\u0119dzy, teraz nie b\u0119dziesz mia\u0142a nawet swoich grat\u00f3w. W sumie… ju\u017c jeste\u015b bankrutem.<\/p>\n
Zrobi\u0142 krok w jej stron\u0119 i pochyli\u0142 si\u0119 lekko, m\u00f3wi\u0105c ciszej, ale wystarczaj\u0105co g\u0142o\u015bno, \u017ceby wszyscy s\u0142yszeli:<\/p>\n
\u2013 Pytanie brzmi: kiedy przyjdziesz do mnie, b\u0142agaj\u0105c o pomoc? Bo przyjdziesz. W ko\u0144cu takie jak ty zawsze wracaj\u0105.<\/p>\n
Zrobi\u0142 wymown\u0105 pauz\u0119, pozwalaj\u0105c, by jego s\u0142owa ugodzi\u0142y j\u0105 do \u017cywego, jak cios wymierzony prosto w serce.<\/p>\n
Chcia\u0142a\u015b ode mnie odej\u015b\u0107?<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142 z narastaj\u0105c\u0105 satysfakcj\u0105, patrz\u0105c, jak So-you dr\u017cy, usi\u0142uj\u0105c zachowa\u0107 resztki godno\u015bci.\u00a0I nawet znalaz\u0142a\u015b sobie kogo\u015b, \u017ceby wm\u00f3wi\u0107 mi, \u017ce mnie nie potrzebujesz?<\/i><\/p>\n
Widzia\u0142, jak napi\u0119cie maluje si\u0119 na jej twarzy, jak zaciska pi\u0119\u015bci, pr\u00f3buj\u0105c powstrzyma\u0107 \u0142zy, i dok\u0142adnie na ten moment czeka\u0142. Widz\u0105c, \u017ce jego s\u0142owa trafi\u0142y tam, gdzie chcia\u0142, u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 jeszcze szerzej i doda\u0142 z bezczeln\u0105 satysfakcj\u0105:<\/p>\n
\u2013 Tylko pytanie brzmi, czy ja jeszcze b\u0119d\u0119 tob\u0105 zainteresowany.<\/p>\n
Jego s\u0142owa by\u0142y jak ciosy wymierzane jeden po drugim. So-you czu\u0142a, jak jej policzki p\u0142on\u0105 z upokorzenia. Zacisn\u0119\u0142a z\u0119by, walcz\u0105c z narastaj\u0105cym \u017calem, \u017ce kiedykolwiek mu zaufa\u0142a.<\/p>\n
\u2013 Wystarczy. \u2013 powiedzia\u0142 ostro Tae-hyun.<\/p>\n
\u2013 O! I odezwa\u0142 si\u0119 wreszcie tw\u00f3j \u201epo\u017cal si\u0119 Bo\u017ce” ch\u0142opak. \u2013 rzuci\u0142 Min-ho kpi\u0105cym tonem, patrz\u0105c na ni\u0105 z wy\u017cszo\u015bci\u0105. \u2013 So-you, przesta\u0144 w ko\u0144cu udawa\u0107. My\u015blisz, \u017ce jak przysz\u0142a\u015b tu z tym… cz\u0142owiekiem, to uwierz\u0119, \u017ce to dyrektor generalny Hwang? \u2013 To m\u00f3wi\u0105c, z szyderczym u\u015bmiechem szturchn\u0105\u0142 Tae-hyuna w rami\u0119. \u2013 Nie powiem, postara\u0142a\u015b si\u0119, on naprawd\u0119 go przypomina, ale gdyby Tae-hyun Hwang by\u0142 twoim facetem, to czy naprawd\u0119 brakowa\u0142oby ci na czynsz?<\/p>\n
Tae-hyun poczu\u0142, jak krew zaczyna buzowa\u0107 w jego \u017cy\u0142ach. Jakby kto\u015b uderzy\u0142 prosto w jego dum\u0119 i m\u0119sko\u015b\u0107, pozostawiaj\u0105c w nim roz\u017carzon\u0105 ran\u0119. Jego serce bi\u0142o szybciej, a twarz zdradza\u0142a narastaj\u0105c\u0105 irytacj\u0119. To nie by\u0142a ju\u017c kwestia empatii dla So-you \u2014 to by\u0142o osobiste.\u00a0Jak \u015bmie ten pajac podwa\u017ca\u0107 m\u00f3j autorytet?<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142, czuj\u0105c, jak gniew w nim narasta.<\/p>\n
Jego wychowanie i zasady nakazywa\u0142y mu zachowa\u0107 spok\u00f3j, ale duma krzycza\u0142a, by zareagowa\u0107. W jego \u015bwiecie nikt nie wa\u017cy\u0142 si\u0119 podwa\u017ca\u0107 jego pozycji \u2014 a ju\u017c na pewno nie kto\u015b taki jak on.<\/p>\n
Zacisn\u0105\u0142 pi\u0119\u015bci, wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119boki oddech i zrobi\u0142 krok naprz\u00f3d, staj\u0105c pomi\u0119dzy So-you a Min-ho.<\/p>\n
\u2013 Masz jaki\u015b problem z tym, \u017ceby rozmawia\u0107 jak cz\u0142owiek? \u2013 zapyta\u0142 ch\u0142odno, patrz\u0105c Min-ho prosto w oczy.<\/p>\n
M\u0119\u017cczyzna uni\u00f3s\u0142 brew, zaskoczony t\u0105 nag\u0142\u0105 ingerencj\u0105, ale szybko wr\u00f3ci\u0142 do swojej butnej postawy.<\/p>\n
\u2013 A ty niby kto? Rycerz na bia\u0142ym koniu? \u2013 prychn\u0105\u0142 z szyderczym u\u015bmiechem.<\/p>\n
\u2013 Nie. Jestem Tae-hyun Hwang, dyrektor generalny Hwang Group i jej ch\u0142opak.<\/p>\n
S\u0142owa te, niczym uderzenie gromu, rozbi\u0142y ca\u0142\u0105 pewno\u015b\u0107 siebie Min-ho. Cisza, kt\u00f3ra zapad\u0142a po tej deklaracji, by\u0142a przyt\u0142aczaj\u0105ca.<\/p>\n
So-you spojrza\u0142a na Tae-hyuna nieco zaskoczona, a w jej oczach zal\u015bni\u0142 b\u0142ysk wdzi\u0119czno\u015bci pomieszanej z niedowierzaniem.<\/p>\n
\u2013 Nie pozwol\u0119, \u017ceby taka gnida jak ty tak do niej m\u00f3wi\u0142a. \u2013 wycedzi\u0142 Tae-hyun przez zaci\u015bni\u0119te z\u0119by. \u2013 Spieprzaj st\u0105d, bo nie r\u0119cz\u0119 za siebie.<\/p>\n
Min-ho cofn\u0105\u0142 si\u0119 o krok, jego szyderczy u\u015bmiech znikn\u0105\u0142 jak zdmuchni\u0119ty p\u0142omie\u0144, a w oczach pojawi\u0142o si\u0119 czyste przera\u017cenie.<\/p>\n
\u2013 Oczywi\u015bcie, panie dyrektorze. Ja… ja nie wiedzia\u0142em. Ja… przepraszam. \u2013 Jego g\u0142os zadr\u017ca\u0142, gdy k\u0142ania\u0142 si\u0119 nerwowo.<\/p>\n
\u2013 Ju\u017c ci\u0119 tu nie ma. \u2013 rzuci\u0142 ch\u0142odno Tae-hyun.<\/p>\n
Min-ho po\u015bpiesznie skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105 i odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, niemal potykaj\u0105c si\u0119 o kartonowe pud\u0142o, gdy w panice opuszcza\u0142 mieszkanie. Drzwi zamkn\u0119\u0142y si\u0119 z g\u0142uchym trzaskiem.<\/p>\n
Tae-hyun wzi\u0105\u0142 g\u0142\u0119boki oddech, pr\u00f3buj\u0105c opanowa\u0107 buzuj\u0105c\u0105 w nim adrenalin\u0119.\u00a0Dobra robota<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142 z satysfakcj\u0105.<\/p>\n
So-you spojrza\u0142a na niego szeroko otwartymi oczami.<\/p>\n
\u2013 Dlaczego to zrobi\u0142e\u015b? \u2013 zapyta\u0142a cicho.<\/p>\n
\u2013 To nic osobistego \u2014 odpowiedzia\u0142 ch\u0142odno i rzeczowo. \u2014 Nikt nie ma prawa kogo\u015b tak traktowa\u0107.<\/p>\n
Kim zawaha\u0142 si\u0119 przez chwil\u0119, ale w ko\u0144cu poda\u0142 dokument. Tae-hyun chwyci\u0142 go pewnym ruchem i natychmiast zacz\u0105\u0142 studiowa\u0107. Jego oczy szybko przeskakiwa\u0142y z paragrafu na paragraf, jakby doskonale wiedzia\u0142, gdzie szuka\u0107 ukrytych kruczk\u00f3w prawnych. Wida\u0107 by\u0142o, \u017ce robi to nie pierwszy raz \u2014 ka\u017cdy zapis analizowa\u0142 z ch\u0142odn\u0105 precyzj\u0105, z \u0142atwo\u015bci\u0105 wychwytuj\u0105c niedopatrzenia i celowe pu\u0142apki.<\/p>\n
Typowe zagranie<\/i>\u00a0\u2014 zbyt wysokie kary za zw\u0142ok\u0119, niejasne klauzule dotycz\u0105ce eksmisji, brak szczeg\u00f3\u0142owych informacji o naliczanych kosztach dodatkowych.<\/p>\n
Zmarszczy\u0142 brwi, dostrzegaj\u0105c kolejny absurdalny zapis \u2014 klauzul\u0119 umo\u017cliwiaj\u0105c\u0105 zarz\u0105dcy samowolne ustalanie wysoko\u015bci op\u0142at eksmisyjnych.<\/p>\n
\u2013 To umowa pu\u0142apka \u2013 powiedzia\u0142 ch\u0142odno. \u2013 Klauzule s\u0105 nieuczciwe, sprzeczne z przepisami o ochronie lokator\u00f3w. Mo\u017cesz mie\u0107 z tego powa\u017cne problemy prawne \u2013 skwitowa\u0142, chowaj\u0105c umow\u0119 do kieszeni z gestem pewno\u015bci, jakby w\u0142a\u015bnie zamkn\u0105\u0142 t\u0119 spraw\u0119.<\/p>\n
\u2013 Mam to w dupie, albo p\u0142acicie, albo ta ma\u0142a ju\u017c nie zobaczy swoich rzeczy. \u2013 bezwstydnie oznajmi\u0142 zarz\u0105dca, splataj\u0105c r\u0119ce na piersiach.<\/p>\n
Tae-hyun przygryz\u0142 doln\u0105 warg\u0119, kalkuluj\u0105c sytuacj\u0119.<\/p>\n
\u2013 Milion won\u00f3w \u2013 zaproponowa\u0142 po chwili spokojnym, ale stanowczym tonem.<\/p>\n
So-you otworzy\u0142a szeroko oczy, patrz\u0105c na niego z niedowierzaniem.<\/p>\n
\u2013 Co ty? Nie, nie mo\u017cesz! \u2013 wyszepta\u0142a, chwytaj\u0105c go za rami\u0119.<\/p>\n
Tae-hyun delikatnie, ale zdecydowanie odsun\u0105\u0142 jej d\u0142o\u0144, po czym pos\u0142a\u0142 jej kr\u00f3tkie, uspokajaj\u0105ce spojrzenie.<\/p>\n
\u2013 Zaufaj mi \u2013 mrukn\u0105\u0142 cicho, nie odrywaj\u0105c wzroku od zarz\u0105dcy.<\/p>\n
\u2013 Chyba \u017cartujesz. \u2013 prychn\u0105\u0142 Kim, kr\u0119c\u0105c g\u0142ow\u0105. \u2013 Nie zgodz\u0119 si\u0119 na mniej ni\u017c dwa i p\u00f3\u0142.<\/p>\n
\u2013 Milion dwie\u015bcie pi\u0119\u0107dziesi\u0105t i p\u0142ac\u0119 got\u00f3wk\u0105.<\/p>\n
Zarz\u0105dca, wyra\u017anie zaskoczony negocjacjami, zmarszczy\u0142 brwi i obliza\u0142 usta.<\/p>\n
\u2013 Dwa miliony , ni\u017cej nie zejd\u0119 \u2014 zadeklarowa\u0142, ale nieco ju\u017c mniej pewnym tonem.<\/p>\n
\u2013 Milion pi\u0119\u0107set. \u2013 odpar\u0142 Tae-hyun bez zawahania. Tym razem si\u0119gn\u0105\u0142 do wewn\u0119trznej kieszeni marynarki i wyci\u0105gn\u0105\u0142 sk\u00f3rzany portfel. Nie spiesz\u0105c si\u0119, otworzy\u0142 go i wyj\u0105\u0142 dwa eleganckie czeki bankowe.<\/p>\n
So-you spojrza\u0142a na niego ze zdumieniem.\u00a0Kto normalny nosi takie pieni\u0105dze przy sobie? Przecie\u017c to jakie\u015b szale\u0144stwo…<\/i><\/p>\n
Tae-hyun wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 z czekami w stron\u0119 zarz\u0105dcy.<\/p>\n
\u2014 To moje ostatnie s\u0142owo. Je\u015bli nie jeste\u015b zainteresowany, moi prawnicy zajm\u0105 si\u0119 rozwi\u0105zaniem tego sporu.<\/p>\n
Zarz\u0105dca przesun\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 po ustach.<\/p>\n
\u2013 Zgoda. \u2013 powiedzia\u0142 podnieconym tonem i niemal wyrwa\u0142 czeki z r\u0105k Tae-hyuna. \u2013 Macie godzin\u0119 na opuszczenie lokalu i zabranie wszystkiego, co wasze \u2013 doda\u0142, nie mog\u0105c oderwa\u0107 wzroku od wypisanych kwot. \u2013 P\u00f3\u017aniej moi ludzie wr\u00f3c\u0105 i przygotuj\u0105 lokal dla kolejnego najemcy.<\/p>\n
Gdy wszyscy ludzie pana Kima wraz z nim opu\u015bcili lokal, So-you poczu\u0142a, jak fala ulgi sp\u0142ywa na jej cia\u0142o. Wszystko wydawa\u0142o si\u0119 nierealne. Tae-hyun, kt\u00f3rego ledwo zna\u0142a, ocali\u0142 j\u0105. Jej serce bi\u0142o teraz spokojniej, oddech sta\u0142 si\u0119 l\u017cejszy, a na kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 zapomnia\u0142a o chaosie wok\u00f3\u0142. To uczucie nios\u0142o co\u015b nowego \u2013 cichego i otulaj\u0105cego. Nie potrafi\u0142a go nazwa\u0107, ale przez moment po prostu… czu\u0142a si\u0119 dobrze.<\/p>\n
\u2013 Wszystko w porz\u0105dku? \u2013 zapyta\u0142 spokojnie Tae-hyun.<\/p>\n
So-you skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, odwracaj\u0105c si\u0119 w jego stron\u0119.<\/p>\n
\u2013 Tak… chyba tak. Dzi\u0119ki za pomoc \u2013 powiedzia\u0142a, a na jej twarzy pojawi\u0142 si\u0119 lekki u\u015bmiech.<\/p>\n
\u2013 Nie musia\u0142e\u015b tego robi\u0107 \u2013 doda\u0142a po chwili.<\/p>\n
Tae-hyun wzruszy\u0142 ramionami.<\/p>\n
\u2013 Mo\u017ce i nie musia\u0142em, ale nie mog\u0142em zostawi\u0107 ci\u0119 w takim po\u0142o\u017ceniu. Mamy umow\u0119, pami\u0119tasz?<\/p>\n
\u2013 Tak, umowa… \u2013 powt\u00f3rzy\u0142a cicho So-you. \u2013 Czyli co? Od teraz jestem twoj\u0105 dziewczyn\u0105, tak? \u2013 Zabrzmia\u0142o to troch\u0119 jak \u017cart, ale w jej oczach mo\u017cna by\u0142o dostrzec lekki niepok\u00f3j.<\/p>\n
Tae-hyun przygl\u0105da\u0142 si\u0119 jej przez chwil\u0119, zastanawiaj\u0105c si\u0119 nad czym\u015b w milczeniu.<\/p>\n
\u2013 W zasadzie to ju\u017c od jakiego\u015b czasu \u2013 odpar\u0142 z lekkim u\u015bmiechem \u2013 ale technicznie… tak.<\/p>\n
Zapanowa\u0142a cisza. So-you zerkn\u0119\u0142a na przewr\u00f3cony zegar, kt\u00f3ry le\u017ca\u0142 niedbale ci\u015bni\u0119ty w rogu pokoju.\u00a0Zosta\u0142o 55 minut<\/i>\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142a przera\u017cona.<\/p>\n
Rozgl\u0105dn\u0119\u0142a si\u0119 wok\u00f3\u0142.<\/p>\n
Co teraz?<\/i>\u00a0\u2013 Przestrze\u0144, kt\u00f3ra dot\u0105d by\u0142a jej azylem, nagle wyda\u0142a si\u0119 obca i przyt\u0142aczaj\u0105ca. Porozrzucane ubrania, ksi\u0105\u017cki i r\u00f3\u017cnego rodzaju drobiazgi wala\u0142y si\u0119 po pod\u0142odze. St\u00f3\u0142 w rogu by\u0142 zasypany papierami, a jej ulubiony kubek na kaw\u0119 le\u017ca\u0142 rozbity na kilka cz\u0119\u015bci obok nogi przewr\u00f3conego krzes\u0142a. Cz\u0119\u015b\u0107 pude\u0142 by\u0142a otwarta, ledwo wype\u0142niona do po\u0142owy, a mimo \u017ce niekt\u00f3re kartony zosta\u0142y ju\u017c wyniesione, ilo\u015b\u0107 rzeczy do spakowania wci\u0105\u017c przyt\u0142acza\u0142a.<\/p>\n
So-you prze\u0142kn\u0119\u0142a \u015blin\u0119, czuj\u0105c, jak napi\u0119cie znowu \u015bciska jej klatk\u0119 piersiow\u0105. Podesz\u0142a do biurka i zacz\u0119\u0142a chaotycznie wrzuca\u0107 do stoj\u0105cego nieopodal pud\u0142a ksi\u0105\u017cki, zeszyty i inne drobiazgi, kt\u00f3re normalnie starannie by pouk\u0142ada\u0142a.<\/p>\n
Z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 minut\u0105 jej r\u0119ce dr\u017ca\u0142y coraz mocniej.<\/p>\n
\u2013 Nie dam rady… \u2013 wyszepta\u0142a do siebie, czuj\u0105c narastaj\u0105c\u0105 gul\u0119 w gardle.<\/p>\n
Zacz\u0119\u0142a zgarnia\u0107 papiery \u2014 rachunki, notatki z zaj\u0119\u0107, stare listy \u2014 ale kiedy podnios\u0142a karton, jego dno nagle p\u0119k\u0142o, a zawarto\u015b\u0107 rozsypa\u0142a si\u0119 po pod\u0142odze. So-you zamar\u0142a na sekund\u0119, a potem przykucn\u0119\u0142a i bezsilnie zacisn\u0119\u0142a d\u0142onie w pi\u0119\u015bci.<\/p>\n
\u2013 To bez sensu… \u2013 wyszepta\u0142a, a po jej policzku pop\u0142yn\u0119\u0142a \u0142za, kt\u00f3r\u0105 szybko star\u0142a d\u0142oni\u0105, jakby chcia\u0142a ukry\u0107 w\u0142asn\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107.<\/p>\n
Tae-hyun, dot\u0105d stoj\u0105cy z boku, wyci\u0105gn\u0105\u0142 telefon z kieszeni i zadzwoni\u0142.<\/p>\n
\u2013 Ji-hoon? Potrzebuj\u0119, \u017ceby\u015b przys\u0142a\u0142 nasz zesp\u00f3\u0142 relokacyjny… Tak, teraz. Zaraz wy\u015bl\u0119 ci adres. Najp\u00f3\u017aniej o dziewi\u0119tnastej musz\u0105 tu by\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 stanowczo, po czym roz\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 i podszed\u0142 do dziewczyny.<\/p>\n
\u2013 So-you, sp\u00f3jrz na mnie \u2013 powiedzia\u0142 stanowczym, ale spokojnym tonem.<\/p>\n
Dziewczyna nie zareagowa\u0142a od razu. Dopiero gdy lekko potrz\u0105sn\u0105\u0142 jej ramieniem, unios\u0142a za\u0142zawione oczy.<\/p>\n
\u2013 Uspok\u00f3j si\u0119. Ju\u017c wszystko za\u0142atwione \u2013 oznajmi\u0142 kr\u00f3tko.<\/p>\n
\u2013 Wszystko? \u2013 powt\u00f3rzy\u0142a zdezorientowana.<\/p>\n
\u2013 Przeprowadzk\u0119 ogarn\u0105\u0142em. Twoje rzeczy wkr\u00f3tce b\u0119d\u0105 spakowane i zawiezione do domu.<\/p>\n
\u2013 Jakiego domu? \u2013 zapyta\u0142a z niepokojem.<\/p>\n
\u2013 Do mnie \u2013 o\u015bwiadczy\u0142 spokojnie.<\/p>\n
\u2013 Do ciebie?! \u2013 So-you otworzy\u0142a szeroko oczy. \u2013 Nie s\u0105dzisz, \u017ce powinnam mie\u0107 co\u015b do powiedzenia w tej sprawie?<\/p>\n
\u2013 Nie \u2013 odpowiedzia\u0142 z lodowatym spokojem. \u2013 Nie masz gdzie si\u0119 podzia\u0107. Jeste\u015b sp\u0142ukana i wisisz mi sporo pieni\u0119dzy.<\/p>\n
\u2013 Ale… \u2013 pr\u00f3bowa\u0142a zaprotestowa\u0107, cho\u0107 wiedzia\u0142a, \u017ce to nie ma sensu.<\/p>\n
\u2013 Nie b\u0119d\u0119 udawa\u0142, \u017ce szukanie ci hotelu ma sens, skoro i tak mamy gra\u0107 w t\u0119 gr\u0119 razem. Najlogiczniejsze jest to, \u017ceby\u015b zamieszka\u0142a u mnie.<\/p>\n
\u2013 To wymuszenie, nie propozycja. \u2013 mrukn\u0119\u0142a.<\/p>\n
\u2013 To logistyka \u2013 odpar\u0142 ch\u0142odno. \u2013 A teraz zbierz najpotrzebniejsze rzeczy. M\u00f3j asystent zajmie si\u0119 reszt\u0105.<\/p>\n
So-you zacisn\u0119\u0142a pi\u0119\u015bci z frustracji, ale po chwili odpu\u015bci\u0142a, zdaj\u0105c sobie spraw\u0119, \u017ce nie ma wyboru. Jego plan, cho\u0107 wydawa\u0142 si\u0119 rodem z kiepskiej komedii romantycznej, mia\u0142 jednak sporo sensu.<\/p>\n
\u2013 Za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce si\u0119 zgodz\u0119… jakie b\u0119d\u0105 zasady? \u2013 zapyta\u0142a ostro\u017cnie, staraj\u0105c si\u0119 nie wyj\u015b\u0107 na \u0142atw\u0105 zdobycz.<\/p>\n
Tae-hyun u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko.<\/p>\n
\u2013 Chcesz nocowa\u0107 na ulicy? \u2013 rzuci\u0142 z udawan\u0105 trosk\u0105. \u2013 Czy mo\u017ce jednak wolisz wygodne mieszkanie? Poza tym… jak mamy przej\u015b\u0107 do drugiej bazy, je\u015bli nie zamieszkasz u mnie? \u2013 doda\u0142 z figlarnym u\u015bmiechem, pr\u00f3buj\u0105c rozlu\u017ani\u0107 atmosfer\u0119.<\/p>\n
\u2013 Co…?! \u2013 niemal krzykn\u0119\u0142a So-you, czuj\u0105c jak policzki oblewaj\u0105 jej si\u0119 rumie\u0144cem. \u2014 Nie by\u0142o nawet pierwszej! \u2014 fukn\u0119\u0142a z oburzenia.<\/p>\n
\u2014 A w klubie? Nie wiem czy pami\u0119tasz, ale…<\/p>\n
\u2014 Nie ko\u0144cz! \u2014 pisn\u0119\u0142a, chowaj\u0105c twarz w d\u0142oniach, kt\u00f3ra teraz przybra\u0142a kolor dojrza\u0142ego buraka.<\/p>\n
Tae-hyun za\u015bmia\u0142 si\u0119 pod nosem, widz\u0105c jej reakcj\u0119, i uni\u00f3s\u0142 r\u0119ce w ge\u015bcie uspokojenia.<\/p>\n
\u2013 Spokojnie, \u017cartowa\u0142em… przynajmniej na razie \u2013 powiedzia\u0142 z \u0142agodniejszym tonem. \u2013 Nic ci nie grozi. Po prostu potrzebujemy teraz planu. Napijesz si\u0119 ciep\u0142ej herbaty, rozlu\u017anisz, a potem om\u00f3wimy wszystko na spokojnie. Musimy opracowa\u0107 strategi\u0119, bo… jeste\u015bmy par\u0105. Przynajmniej w oczach twojego by\u0142ego i pewnie ca\u0142ej firmy.<\/p>\n
\u2013 Ca\u0142ej firmy? \u2013 powt\u00f3rzy\u0142a zdziwiona.<\/p>\n
\u2013 Tak, przecie\u017c wszyscy widzieli, jak wsiadasz ze mn\u0105 do Astona, czy\u017c nie?<\/p>\n
So-you westchn\u0119\u0142a ci\u0119\u017cko, pocieraj\u0105c d\u0142oni\u0105 usta.<\/p>\n
\u2013 Postawi\u0142e\u015b mnie przed faktem dokonanym. Przez ciebie nie mam \u017cadnego wyboru.<\/p>\n
\u2013 Zawsze masz wyb\u00f3r \u2013 odpar\u0142 spokojnie \u2013 ale teraz skupmy si\u0119 na pakowaniu.<\/p>\n
\u2014 Dobrze, ale nie my\u015bl, \u017ce wygra\u0142e\u015b. \u2014 Zmru\u017cy\u0142a oczy, rzucaj\u0105c mu gniewne spojrzenie. \u2014 Uznajmy to… powiedzmy na chwilowy rozejm.\u2014 doda\u0142a po chwili, po czym podesz\u0142a do jednego z pude\u0142, zbieraj\u0105c najpotrzebniejsze rzeczy \u2013 ubrania, kilka ksi\u0105\u017cek, kosmetyki. Tae-hyun obserwowa\u0142 j\u0105 przez chwil\u0119 z r\u0119kami w kieszeniach, po czym podszed\u0142 i bez s\u0142owa chwyci\u0142 pude\u0142ko, kt\u00f3re spakowa\u0142a.<\/p>\n
\u2013 Dam rad\u0119 \u2013 zacz\u0119\u0142a, ale Tae-hyun tylko u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 lekko.<\/p>\n
\u2013 To ja jestem facetem w tym zwi\u0105zku, pami\u0119tasz? \u2013 rzuci\u0142 z przekornym b\u0142yskiem w oku.<\/p>\n
So-you patrzy\u0142a, jak niesie pude\u0142ko bez wi\u0119kszego wysi\u0142ku. By\u0142 w swoim \u017cywiole \u2013 pewny siebie, zorganizowany, jakby zarz\u0105dza\u0142 wielk\u0105 firm\u0105, a nie przeprowadzk\u0105.\u00a0Dlaczego to wszystko wygl\u0105da tak… normalnie?<\/i>\u00a0\u2013 zastanawia\u0142a si\u0119, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 jego ramionom napinaj\u0105cym si\u0119 pod ci\u0119\u017carem pude\u0142ka.\u00a0Przystojny, silny, pomocny…<\/i>\u00a0\u2013 my\u015bli zacz\u0119\u0142y dryfowa\u0107 w stron\u0119, kt\u00f3rej wola\u0142aby teraz unika\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Min-ho Song siedzia\u0142 na jednym z pude\u0142, do kt\u00f3rego ludzie zarz\u0105dcy Kima powk\u0142adali osobiste rzeczy So-you. \u2013 Czy naprawd\u0119 ma pan zamiar to wszystko zabra\u0107? \u2013 zapyta\u0142 nieco zaciekawiony. W g\u0142\u0119bi duszy cieszy\u0142 si\u0119 t\u0105 sytuacj\u0105.\u00a0So-you jest pod \u015bcian\u0105, teraz nie ma wyj\u015bcia \u2013 musi do mnie wr\u00f3ci\u0107\u00a0\u2013 pomy\u015bla\u0142 z satysfakcj\u0105, a na jego twarzy pojawi\u0142 si\u0119 nieskrywany u\u015bmiech. \u2013 Eksmisja to eksmisja \u2013\u2026<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"fcn_genre":[],"fcn_fandom":[],"fcn_character":[],"fcn_content_warning":[],"class_list":["post-159","fcn_chapter","type-fcn_chapter","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/159","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/types\/fcn_chapter"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=159"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/159\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":160,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_chapter\/159\/revisions\/160"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=159"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=159"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=159"},{"taxonomy":"fcn_genre","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_genre?post=159"},{"taxonomy":"fcn_fandom","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_fandom?post=159"},{"taxonomy":"fcn_character","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_character?post=159"},{"taxonomy":"fcn_content_warning","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.zibithebearded.com\/books\/wp-json\/wp\/v2\/fcn_content_warning?post=159"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}