Soo-ah i Jae-won weszli do windy. Powietrze a\u017c g\u0119stnia\u0142o od napi\u0119cia, kt\u00f3rego nie rozprasza\u0142 nawet cichy szum klimatyzacji.<\/p>\n
\u2014 Siedemdziesi\u0105te trzecie? \u2014 zapyta\u0142 retorycznie, naciskaj\u0105c przycisk.<\/p>\n
\u2014 Teraz znowu m\u00f3wisz do mnie nieformalnie \u2014 zauwa\u017cy\u0142a Soo-ah.<\/p>\n
\u2014 Jeste\u015bmy sami \u2014 odpowiedzia\u0142 kr\u00f3tko, nawet nie patrz\u0105c w jej stron\u0119.<\/p>\n
\u2014 Nie rozumiem \u2014 odezwa\u0142a si\u0119 po chwili.<\/p>\n
\u2014 Czego?<\/p>\n
\u2014 Jak mo\u017cna by\u0107 takim\u2026 dziwnym? \u2014 wyrzuci\u0142a z siebie z irytacj\u0105. \u2014 Raz jeste\u015b zimny jak kra na rzece Han zim\u0105, po czym zawozisz mnie do domu. To znowu unikasz mnie\u2026<\/p>\n
\u2014 Kiedy niby ci\u0119 unika\u0142em? \u2014 przerwa\u0142 jej i po raz pierwszy, odk\u0105d wsiedli do windy, spojrza\u0142 w jej stron\u0119.<\/p>\n
\u2014 W poniedzia\u0142ek! \u2014 fukn\u0119\u0142a, zaciskaj\u0105c pi\u0119\u015b\u0107. \u2014 Nie przyszed\u0142e\u015b na spotkanie.<\/p>\n
\u2014 To by\u0142o zwyk\u0142e zebranie \u2014 stwierdzi\u0142 bez cienia emocji. \u2014 Nic, co by\u0142oby warte mojej uwagi.<\/p>\n
\u2014 Czyli uwa\u017casz, \u017ce nie jestem do\u015b\u0107 wa\u017cna, \u017ceby\u015b po\u015bwi\u0119ci\u0142 mi sw\u00f3j cenny czas? \u2014 jej g\u0142os zadr\u017ca\u0142.<\/p>\n
\u2014 Pani ambasador, wydaje mi si\u0119, \u017ce miesza pani prywatne kompleksy ze sprawami s\u0142u\u017cbowymi.<\/p>\n
\u2014 Ty g\u0142upi, nieczu\u0142y palancie! \u2014 wybuch\u0142a i ju\u017c chcia\u0142a uderzy\u0107 go w twarz, gdy nagle drzwi windy otworzy\u0142y si\u0119.<\/p>\n
\u2014 Pi\u0119tro dziewi\u0119tnaste \u2014 oznajmi\u0142 kobiecy g\u0142os z g\u0142o\u015bnika. Do kabiny wszed\u0142 Kang Ji-young, CMO[1]<\/sup><\/a>, kt\u00f3ry pomimo zbie\u017cno\u015bci nazwisk nie mia\u0142 nic wsp\u00f3lnego z rodzin\u0105 Jae-wona.<\/p>\n \u2014 Dzie\u0144 dobry, wiceprezesie Kang \u2014 uk\u0142oni\u0142 si\u0119 dyrektor i poprosi\u0142 o wci\u015bni\u0119cie przycisku sze\u015b\u0107dziesi\u0105tego drugiego pi\u0119tra.<\/p>\n \u2014 Oczywi\u015bcie \u2014 odpar\u0142 Jae-won, odwzajemniaj\u0105c uk\u0142on.<\/p>\n Drzwi windy zamkn\u0119\u0142y si\u0119, a atmosfera zg\u0119stnia\u0142a niczym poranna mg\u0142a nad Cheonggyecheon[2]<\/sup><\/a>. Zapanowa\u0142a niezr\u0119czna cisza.<\/p>\n Soo-ah kilka razy wymieni\u0142a gro\u017ane spojrzenia z Jae-wonem, ale on tylko lekko u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 pod nosem, czym rozpali\u0142 jej z\u0142o\u015b\u0107 do czerwono\u015bci.<\/p>\n \u015amieje si\u0119?! Nie wierz\u0119.<\/em> Soo-ah czu\u0142a, \u017ce tylko to, i\u017c nie s\u0105 w windzie sami, powstrzymuje j\u0105 przed wydrapaniem mu oczu. Gdyby nie by\u0142 taki zadufany w sobie, mo\u017ce nawet by go polubi\u0142a.<\/p>\n Jae-won spojrza\u0142 na purpurow\u0105 od gniewu twarz dziewczyny.<\/p>\n Nawet teraz wygl<\/em>\u0105da s\u0142odko, jej policzki p\u0142on\u0105 jak wi\u015bnie podczas <\/em>festiwalu Beotkkot Chukje[3]<\/sup><\/a> \u2014 stwierdzi\u0142, nie mog\u0105c oderwa\u0107 od niej wzroku. Jest taka w<\/em>\u015bciek\u0142a, \u017ce gdyby mog\u0142a, to pewnie rzuci\u0142aby si\u0119 na mnie z pazurami<\/em> \u2014 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 sam do siebie, widz\u0105c jej urocz\u0105 bezradno\u015b\u0107.<\/p>\n Stali tak jeszcze przez chwil\u0119, oboje kalkuluj\u0105c kolejne kroki.<\/p>\n Gdy dyrektor Kang wreszcie wyszed\u0142, a drzwi windy ponownie si\u0119 zamkn\u0119\u0142y, Soo-ah skoczy\u0142a do niego niczym spr\u0119\u017cyna.<\/p>\n \u2014 Wi\u0119c dlaczego tak dobrze mnie traktowa\u0142e\u015b? \u2014 spyta\u0142a z wyra\u017an\u0105 pretensj\u0105 w g\u0142osie.<\/p>\n \u2014 By\u0142a\u015b naszym go\u015bciem, co niby mia\u0142em zrobi\u0107? \u2014 wzruszy\u0142 ramionami.<\/p>\n \u2014 \u017be jak? \u2014 wybuch\u0142a, pr\u00f3buj\u0105c ponownie uderzy\u0107 go w twarz.<\/p>\n Jae-won chwyci\u0142 j\u0105 za nadgarstki i stanowczo przytrzyma\u0142.<\/p>\n \u2014 Uspok\u00f3j si\u0119! \u2014 krzykn\u0105\u0142. \u2014 Nie mog\u0142em pozwoli\u0107, \u017ceby co\u015b ci si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n \u2014 I tyle? \u2014 jej g\u0142os zadr\u017ca\u0142.<\/p>\n \u2014 Tyle \u2014 sk\u0142ama\u0142, bo z jakiej\u015b niewyja\u015bnionej przyczyny naprawd\u0119 si\u0119 wtedy o ni\u0105 martwi\u0142.<\/p>\n \u2014 Wi\u0119c chcesz mi powiedzie\u0107, \u017ce \u0142\u0105cz\u0105 nas tylko sprawy s\u0142u\u017cbowe? \u2014 poczu\u0142a, jak niewidzialna obr\u0119cz \u015bciska jej serce.<\/p>\n \u2014 Nie do ko\u0144ca. Przez t\u0119 komedi\u0119, jak\u0105 zrobi\u0142a\u015b w domu u moich rodzic\u00f3w, mam teraz same problemy. Musisz to odkr\u0119ci\u0107.<\/p>\n \u2014 Co? \u2014 spojrza\u0142a na niego z niedowierzaniem. \u2014 Niby jak?<\/p>\n \u2014 To proste, nawet dla ciebie. Pojedziesz do nich i przeprosisz. Powiesz, \u017ce ich ok\u0142ama\u0142a\u015b i nie jeste\u015b \u017cadn\u0105 moj\u0105 dziewczyn\u0105.<\/p>\n Soo-ah zacisn\u0119\u0142a pi\u0119\u015bci, upokorzona i w\u015bciek\u0142a.<\/p>\n Jak on mo<\/em>\u017ce tak post\u0119powa\u0107? Czy naprawd\u0119 w og\u00f3le na niego nie dzia\u0142am?<\/em><\/p>\n \u2014 Pi\u0119tro siedemdziesi\u0105te trzecie \u2014 us\u0142yszeli komunikat.<\/p>\n Drzwi otworzy\u0142y si\u0119.<\/p>\n Wysz\u0142a szybkim, wojowniczym krokiem na zat\u0142oczony korytarz, nie zwracaj\u0105c uwagi na t\u0142um ludzi: prezes Lee Jae-keun z KB Kookmin Bank prowadzi\u0142 w\u0142a\u015bnie dyskusj\u0119 z mened\u017cerami SK Holdings, a dyrektor Jang z LG Capital wymienia\u0142 wizyt\u00f3wki z szefow\u0105 marketingu ze Stan\u00f3w.<\/p>\n \u2014 Stop! \u2014 g\u0142os Jae-wona zabrzmia\u0142 tak stanowczo i g\u0142o\u015bno, \u017ce kilka os\u00f3b odwr\u00f3ci\u0142o si\u0119 w ich stron\u0119, a gwar na chwil\u0119 ucich\u0142.<\/p>\n \u2014 Co jeszcze?! \u2014 obr\u00f3ci\u0142a si\u0119 na pi\u0119cie, a oczy b\u0142yszcza\u0142y jej ze z\u0142o\u015bci.<\/p>\n \u2014 Nie zapomnia\u0142a\u015b o czym\u015b? \u2014 spyta\u0142 ch\u0142odno, patrz\u0105c jej prosto w oczy.<\/p>\n W korytarzu zapad\u0142a cisza, szmer rozm\u00f3w usta\u0142, a oczy wszystkich zebranych skierowa\u0142y si\u0119 w ich kierunku. Ca\u0142y \u015bwiat jakby na chwil\u0119 si\u0119 zatrzyma\u0142.<\/p>\n \u2014 A racja \u2014 odpowiedzia\u0142a ch\u0142odno, cho\u0107 we wn\u0119trzu wrza\u0142a. Zdecydowanym krokiem podesz\u0142a do niego, chwyci\u0142a za krawat i jednym ruchem \u015bci\u0105gn\u0119\u0142a go do swojego poziomu. Jej usta zderzy\u0142y si\u0119 z jego wargami z moc\u0105 burzy \u2014 nie by\u0142o w tym nic \u0142agodnego, brutalna si\u0142a, z kt\u00f3r\u0105 pr\u00f3bowa\u0142 walczy\u0107.<\/p>\n O kurwa.<\/em> \u2014 Jego oczy rozszerzy\u0142y si\u0119 gwa\u0142townie, zacisn\u0105\u0142 z\u0119by, nie chc\u0105c wpu\u015bci\u0107 jej do \u015brodka, ale z ka\u017cd\u0105 sekund\u0105 czu\u0142, \u017ce przegrywa t\u0119 bitw\u0119. Przyci\u0105gn\u0119\u0142a go bli\u017cej, nie zwa\u017caj\u0105c na milcz\u0105c\u0105 publik\u0119.<\/p>\n Jae-won uleg\u0142 sile jej pragnienia, zupe\u0142nie trac\u0105c kontrol\u0119 nad swoim cia\u0142em. Jej j\u0119zyk zata\u0144czy\u0142 z jego j\u0119zykiem, ciep\u0142y, wilgotny, rozpalaj\u0105cy wszystkie jego obawy.<\/p>\n Ich oddechy miesza\u0142y si\u0119 ze sob\u0105, a w powietrzu unosi\u0142 si\u0119 niemal namacalny \u017car po\u017c\u0105dania; przycisn\u0105\u0142 j\u0105 tak mocno, \u017ce na chwil\u0119 straci\u0142a oddech. Czu\u0142a, jak jej piersi uderzy\u0142y niczym wzburzona woda o skalisty brzeg w jego tors, pozostawiaj\u0105c na sk\u00f3rze elektryzuj\u0105ce mrowienie. Przymkn\u0119\u0142a oczy. Jej d\u0142o\u0144 zacisn\u0119\u0142a si\u0119 na jego krawacie, a\u017c materia\u0142 prawie wbija\u0142 si\u0119 w jego szyj\u0119. Przej\u0105\u0142 inicjatyw\u0119.<\/p>\n Poca\u0142unek sta\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119bszy, \u015bmielszy, a ona czu\u0142a, \u017ce zaraz zatraci si\u0119 w nim bez reszty, nie my\u015bl\u0105c o nikim i niczym.<\/p>\n \u2014 Mhm\u2026 \u2014 kto\u015b z obs\u0142ugi chrz\u0105kn\u0105\u0142 znacz\u0105co, a przez korytarz przeszed\u0142 lekki szmer zduszonych westchnie\u0144 i zawstydzonych chichot\u00f3w.<\/p>\n W ko\u0144cu opami\u0119ta\u0142 si\u0119, oderwa\u0142 si\u0119 od niej z si\u0142\u0105 wi\u0119ksz\u0105, ni\u017c planowa\u0142. Spojrza\u0142 na ni\u0105. Oczy mia\u0142a rozognione, policzki dr\u017ca\u0142y od emocji, a jego spodnie zrobi\u0142y si\u0119 bardzo ciasne. Jae-won spojrza\u0142 na ni\u0105 z mieszank\u0105 szoku i bezradnego po\u017c\u0105dania, jakby w\u0142a\u015bnie \u015bwiat obr\u00f3ci\u0142 mu si\u0119 do g\u00f3ry nogami.<\/p>\n \u2014 No\u2026 ten\u2026 \u2014 \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 nieporadnie marynark\u0119, zas\u0142aniaj\u0105c ni\u0105 swoj\u0105 stercz\u0105c\u0105 niczym Namsan Seoul Tower[4]<\/sup><\/a> m\u0119sko\u015b\u0107. \u2014 Mia\u0142em na my\u015bli te dokumenty, z kt\u00f3rymi wczoraj pani ambasador przyjecha\u0142a. Musimy je dzisiaj uzgodni\u0107.<\/p>\n \u2014 Oczywi\u015bcie, panie wiceprezesie \u2014 jej g\u0142os lekko zadr\u017ca\u0142 z emocji, ale r\u00f3wnie\u017c z tego niecodziennego widoku. \u2014 Po zebraniu zapraszam do mojego gabinetu \u2014 odpar\u0142a oschle, nie mog\u0105c zrozumie\u0107, dlaczego, pomimo takiej reakcji jego cia\u0142a, znowu j\u0105 odtr\u0105ci\u0142.<\/p>\n \u2014 Wola\u0142bym jaki\u015b bardziej neutralny grunt \u2014 wyja\u015bni\u0142 ch\u0142odno, jakby to, co w\u0142a\u015bnie si\u0119 wydarzy\u0142o, by\u0142o tylko przypadkowym zdarzeniem, a nie momentem prawdy, kt\u00f3rego nie chcia\u0142 zaakceptowa\u0107.<\/p>\n Zmarszczy\u0142a brew.<\/p>\n \u2014 Nie chcia\u0142bym, aby taki incydent jak ten sprzed chwili si\u0119 powt\u00f3rzy\u0142 \u2014 doda\u0142 ze sztucznym, s\u0142u\u017cbowym u\u015bmiechem.<\/p>\n Soo-ah czu\u0142a, jak krew uderza jej do g\u0142owy. By\u0142a w\u015bciek\u0142a i gdyby nie fakt, \u017ce by\u0142o tyle os\u00f3b na korytarzu, ch\u0119tnie rzuci\u0142aby si\u0119 na niego i wydrapa\u0142a mu oczy.<\/p>\n Co z tym go<\/em>\u015bciem jest nie tak? Czy musz\u0119 go przelecie\u0107, \u017ceby zaakceptowa\u0142 fakt, \u017ce si\u0119 we mnie zakocha\u0142?<\/em><\/p>\n \u2014 Sala konferencyjna 03 na siedemdziesi\u0105tym drugim. Pasuje?! \u2014 i nie czekaj\u0105c na jego odpowied\u017a, znikn\u0119\u0142a w t\u0142umie, zostawiaj\u0105c za sob\u0105 tylko cichy stukot obcas\u00f3w, po kt\u00f3rym nawet prezes Lee zapomnia\u0142, co mia\u0142 powiedzie\u0107.<\/p>\n Ji-hwan by\u0142 w niewiele lepszym po\u0142o\u017ceniu. Ju\u017c od pi\u0119tnastu minut pr\u00f3bowa\u0142 bezskutecznie wydosta\u0107 si\u0119 z szafy, raz po raz uderzaj\u0105c barkiem z ca\u0142ych si\u0142 w drzwi.<\/p>\n \u2014 Kurwa \u2014 wycedzi\u0142 przez zaci\u015bni\u0119te z\u0119by, gdy jego rami\u0119 wyda\u0142o dziwny trzask po kolejnym uderzeniu.<\/p>\n Opad\u0142 na pod\u0142og\u0119. Na jego czole pojawi\u0142y si\u0119 kropelki potu, a pulsuj\u0105cy b\u00f3l ramienia uniemo\u017cliwia\u0142 jakikolwiek ruch r\u0119k\u0105.<\/p>\n \u2014 Aaaa\u2026 \u2014 zrobi\u0142o mu si\u0119 niedobrze, kiedy spr\u00f3bowa\u0142 mimo wszystko j\u0105 podnie\u015b\u0107.<\/p>\n Nie jest chyba z<\/em>\u0142amana, ale co\u015b mi si\u0119 sta\u0142o z barkiem<\/em> \u2014 czu\u0142, jak powoli traci kontakt z rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n \u2014 Jon-sook\u2026 asystencie Han! \u2014 us\u0142ysza\u0142, jak przez mg\u0142\u0119, znajomy kobiecy g\u0142os.<\/p>\n \u2014 To ty? To naprawd\u0119 ty \u2014 wydusi\u0142 z siebie z ulg\u0105, a na jego twarzy, opr\u00f3cz grymasu b\u00f3lu, pojawi\u0142 si\u0119 szczery u\u015bmiech.<\/p>\n \u2014 Wstajemy, no ju\u017c \u2014 powiedzia\u0142a stanowczym g\u0142osem Da-eun, nieco przera\u017cona wygl\u0105dem jego prawej r\u0119ki, kt\u00f3ra w dziwny, nienaturalny spos\u00f3b zwisa\u0142a wzd\u0142u\u017c tu\u0142owia.<\/p>\n \u2014 Jak mnie znalaz\u0142a\u015b \u2014 wyszepta\u0142.<\/p>\n \u2014 Czy to teraz istotne? Porozmawiamy sobie o tym p\u00f3\u017aniej \u2014 z jednej strony by\u0142a na niego z\u0142a, ale z drugiej naprawd\u0119 si\u0119 o niego martwi\u0142a. Pomog\u0142a mu wsta\u0107. \u2014 Wesprzyj si\u0119 na mnie, musimy znowu jecha\u0107 do szpitala.<\/p>\n Ji-hwan straci\u0142 r\u00f3wnowag\u0119 i, osuwaj\u0105c si\u0119 z powrotem do szafy, zdrow\u0105 r\u0119k\u0105 pr\u00f3bowa\u0142 z\u0142apa\u0107 si\u0119 Da-eun.<\/p>\n Przera\u017cona dziewczyna, widz\u0105c upadaj\u0105cego Jon-sooka, us\u0142ysza\u0142a tylko g\u0142o\u015bny trzask rozci\u0105ganego materia\u0142u.<\/p>\n \u2014 Nic ci nie jest? \u2014 wyszepta\u0142a z trudem, staraj\u0105c si\u0119 go jako\u015b chwyci\u0107 za ramiona.<\/p>\n \u2014 Ze mn\u0105 gorzej ju\u017c by\u0107 nie mo\u017ce, ale ty\u2026 \u2014 wskaza\u0142 d\u0142oni\u0105 na jej zniszczone ubranie.<\/p>\n \u2014 Co? \u2014 Zakry\u0142a uda d\u0142o\u0144mi. Jej potargana sp\u00f3dnica le\u017ca\u0142a na ziemi ko\u0142o st\u00f3p, a rajstopy mia\u0142y wielk\u0105 dziur\u0119 od \u015bci\u0105gacza a\u017c po kolano, przez kt\u00f3r\u0105 wida\u0107 by\u0142o bia\u0142e koronkowe figi z wyszytymi trzema r\u00f3\u017cowymi serduszkami. \u2014 Gdzie si\u0119 patrzysz!<\/p>\n \u2014 To ju\u017c dzisiaj trzeci raz \u2014 rzuci\u0142 p\u00f3\u0142\u017cartem, odwracaj\u0105c wzrok.<\/p>\n Da-eun zignorowa\u0142a, a mo\u017ce naprawd\u0119 nie s\u0142ysza\u0142a jego uwagi, bo by\u0142a zaj\u0119ta znalezieniem sposobu na rozwi\u0105zanie tej kr\u0119puj\u0105cej sytuacji.<\/p>\n \u2014 Szafa \u2014 wskaza\u0142a palcem. Mo<\/em>\u017ce co\u015b tutaj znajd\u0119<\/em>. Zacz\u0119\u0142a szybko przesuwa\u0107 wieszaki. Nagle na najwy\u017cszej p\u00f3\u0142ce dostrzeg\u0142a obcis\u0142\u0105, nieco znoszon\u0105 mini, bardziej pasuj\u0105c\u0105 do klubu ni\u017c do biura. Musi wystarczy<\/em>\u0107<\/em>. Wspi\u0119\u0142a si\u0119 na palcach, by po ni\u0105 si\u0119gn\u0105\u0107, nie zwracaj\u0105c uwagi, \u017ce jej majtki znalaz\u0142y si\u0119 idealnie na wysoko\u015bci jego wzroku.<\/p>\n \u2014 O Buddo \u2014 westchn\u0105\u0142 cicho Ji-hwan, nie mog\u0105c oderwa\u0107 od nich wzroku. Dlaczego czuj<\/em>\u0119 si\u0119 tak dziwnie? Przy innych kobietach czu\u0142em co najwy\u017cej ciekawo\u015b\u0107, ale teraz to co\u015b innego. Co\u015b, co rozpala we mnie dziwny, trudny do opanowania \u017car<\/em>.<\/p>\n \u2014 Dobra, wstajemy, druga pr\u00f3ba \u2014 poleci\u0142a Da-eun, przerywaj\u0105c jego rozwa\u017cania.<\/p>\n Ji-hwan poda\u0142 jej sprawn\u0105 r\u0119k\u0119 i dopiero teraz naprawd\u0119 na ni\u0105 spojrza\u0142. Bia\u0142a koszula i biznesowa marynarka nadawa\u0142y jej wygl\u0105d profesjonalnej pracownicy, ale od pasa w d\u00f3\u0142 wygl\u0105da\u0142a zupe\u0142nie inaczej. W\u015bciekle czerwona mini i podarte rajstopy pasowa\u0142y bardziej do nocnego klubu ni\u017c do biura. Ten absurdalny kontrast sprawi\u0142, \u017ce k\u0105ciki jego ust drgn\u0119\u0142y.<\/p>\n \u2014 Przesta\u0144 pajacowa\u0107 i lepiej mi pom\u00f3\u017c, wiem jak wygl\u0105dam \u2014 rozkaza\u0142a, udaj\u0105c rozbawienie.<\/p>\n Usiedli na \u0142awce.<\/p>\n \u2014 Jak ty w og\u00f3le tam si\u0119 znalaz\u0142e\u015b? \u2014 mrukn\u0119\u0142a jakby do siebie, ale na tyle g\u0142o\u015bno, \u017ce musia\u0142 j\u0105 us\u0142ysze\u0107.<\/p>\n \u2014 No c\u00f3\u017c, ja\u2026 \u2014 zacz\u0105\u0142 niepewnym g\u0142osem, kompletnie nie wiedz\u0105c, jak si\u0119 wyt\u0142umaczy\u0107.<\/p>\n \u2014 Musimy unieruchomi\u0107 ci t\u0119 r\u0119k\u0119, zanim obejrzy j\u0105 lekarz. \u2014 Nie czekaj\u0105c na jego zgod\u0119, jednym szybkim ruchem ustawi\u0142a j\u0105 blisko cia\u0142a, lekko zgi\u0119t\u0105 w \u0142okciu.<\/p>\n Ji-hwan zawy\u0142 z b\u00f3lu.<\/p>\n \u2014 Delikatniej, prosz\u0119 \u2014 wyszepta\u0142, z trudem \u0142api\u0105c oddech.<\/p>\n \u2014 Spokojnie, ju\u017c ko\u0144cz\u0119, skarbie \u2014 wymskn\u0119\u0142o jej si\u0119 przypadkiem.<\/p>\n Da-eun poczu\u0142a, \u017ce serce podskoczy\u0142o jej do gard\u0142a. Czy ja w<\/em>\u0142a\u015bnie powiedzia\u0142am do niego \u201eskarbie\u201d?! Nie, nie, nie\u2026 szybko musz\u0119 naprawi\u0107 to przej\u0119zyczenie<\/em>.<\/p>\n Zawi\u0105za\u0142a cia\u015bniej szal, kt\u00f3ry znalaz\u0142a na jednej z p\u00f3\u0142ek szafy, w kt\u00f3rej chowa\u0142 si\u0119 Jon-sook. Mocniej przyci\u0105gn\u0119\u0142a jego r\u0119k\u0119 do cia\u0142a, powoduj\u0105c celowo b\u00f3l.<\/p>\n Przepraszam, ale dzi<\/em>\u0119ki temu mo\u017ce nie zauwa\u017cysz mojej wpadki<\/em> \u2014 i cho\u0107 czu\u0142a si\u0119 z tym podle, nie potrafi\u0142a inaczej ukry\u0107 za\u017cenowania.<\/p>\n \u2014 Sssyy\u2026 uwa\u017caj troch\u0119 \u2014 j\u0119kn\u0105\u0142, pr\u00f3buj\u0105c odsun\u0105\u0107 rami\u0119, co skutkowa\u0142o nag\u0142ym, ponownym b\u00f3lem promieniuj\u0105cym od \u0142okcia a\u017c do szyi. \u2014 Nie mo\u017cesz tego zrobi\u0107 troch\u0119 lu\u017aniej?<\/p>\n \u2014 Mog\u0119, ale nie chc\u0119. Na drugi raz rusz g\u0142ow\u0105, zanim znowu zrobisz co\u015b tak g\u0142upiego. Idziemy ju\u017c.<\/p>\n Kiedy zbierali si\u0119 do wyj\u015bcia, nagle telefon Da-eun zawibrowa\u0142.<\/p>\n \u2014 Co znowu? \u2014 westchn\u0119\u0142a, puszczaj\u0105c Jon-sooka, kt\u00f3ry bezw\u0142adnie osun\u0105\u0142 si\u0119 z powrotem na \u0142awk\u0119.<\/p>\n Zerkn\u0119\u0142a na ekran telefonu:<\/p>\n \u201ePrzynie\u015b mi te nieszcz\u0119sne raporty do poprawy, sala 72-03.\u201d<\/em><\/p>\n \u201eA i nie wchod\u017a w drog\u0119 kochanej narzeczonej mojego brata. Jest z\u0142a, \u017ce jeszcze ich nie dosta\u0142a.\u201d<\/em><\/p>\n Wzdrygn\u0119\u0142a si\u0119 na sam\u0105 my\u015bl, \u017ce b\u0119dzie musia\u0142a teraz si\u0119 tym zaj\u0105\u0107, zamiast pom\u00f3c m\u0119\u017cczy\u017anie, na kt\u00f3rym, wbrew jej woli, zaczyna\u0142o jej coraz bardziej zale\u017ce\u0107.<\/p>\n \u2014 Musisz tu chwil\u0119 na mnie poczeka\u0107 \u2014 wyt\u0142umaczy\u0142a jak dziecku, stanowczo, ale ciep\u0142ym g\u0142osem. \u2014 Sprawa awaryjna.<\/p>\n \u2014 Co\u015b si\u0119 sta\u0142o?<\/p>\n \u2014 To nic\u2026 po prostu moja szefowa\u2026 ech, za du\u017co by t\u0142umaczy\u0107 \u2014 westchn\u0119\u0142a ci\u0119\u017cko. \u2014 Sied\u017a i nie wpakuj si\u0119 w jak\u0105\u015b kolejn\u0105 afer\u0119.<\/p>\n \u2014 Dobrze \u2014 kiwn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, ale ona ju\u017c tego nie s\u0142ysza\u0142a. Szybkim krokiem dopad\u0142a windy, kt\u00f3ra akurat przyjecha\u0142a.<\/p>\n \u2014 Mam szcz\u0119\u015bcie \u2014 mrukn\u0119\u0142a z przek\u0105sem.<\/p>\n Wsiad\u0142a do windy.<\/p>\n Gdybym nie us<\/em>\u0142ysza\u0142a tego dziwnego ha\u0142asu, pewnie siedzia\u0142by dalej w tej szafie.<\/em> Zmarszczy\u0142a brwi. Tylko co on robi<\/em>\u0142 w damskiej szatni?!<\/em> To pytanie nie dawa\u0142o jej spokoju.<\/p>\n Dobra, dziewczyno, skup si<\/em>\u0119, zajmiesz si\u0119 tym p\u00f3\u017aniej<\/em> \u2014 stara\u0142a si\u0119 skupi\u0107 na zadaniu.<\/p>\n Kiedy wpad\u0142a do sekretariatu, rzuci\u0142a torebk\u0119 na fotel, po czym wesz\u0142a do gabinetu.<\/p>\n \u2014 Musz\u0119 znale\u017a\u0107 te papiery \u2014 mrukn\u0119\u0142a pod nosem. Zacz\u0119\u0142a przegl\u0105da\u0107 teczki na biurku.<\/p>\n \u2014 Ale burdel \u2014 sykn\u0119\u0142a. \u2014 Gdzie to do cholery jest\u2026<\/p>\n Powoli ogarn\u0119\u0142a ba\u0142agan zostawiony przez Soo-ah i znalaz\u0142szy wreszcie odpowiednie dokumenty, zadowolona z siebie ruszy\u0142a w stron\u0119 wyj\u015bcia.<\/p>\n Gdy czeka\u0142a na wind\u0119, przypomnia\u0142a sobie o papierach przygotowanych dla Hye-jin. Wyci\u0105gn\u0119\u0142a telefon z kieszeni i wybra\u0142a numer.<\/p>\n Po kilku sygna\u0142ach odezwa\u0142a si\u0119 poczta g\u0142osowa.<\/p>\n \u2014 No hej, papiery o kt\u00f3re prosi\u0142a\u015b s\u0105 gotowe, opisa\u0142am wszystkie zagro\u017cenia, s\u0142abe punkty, kamienie milowe i zakre\u015bli\u0142am najwa\u017cniejsze kwoty. Segregator w\u0142o\u017cy\u0142am do skrzynki depozytowej przy sekretariacie. Kod 4-3-6-7-2-8, odbierz go w wolnej chwili. Zadzwo\u0144 p\u00f3\u017aniej, chcia\u0142am um\u00f3wi\u0107 si\u0119 z tob\u0105 na jaki\u015b babski wiecz\u00f3r.<\/p>\n Roz\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 akurat, gdy wysiada\u0142a z windy. Szybkim krokiem podesz\u0142a pod sal\u0119 03.<\/p>\n \u2014 Dzie\u0144 dobry \u2014 us\u0142ysza\u0142a znajomy g\u0142os. \u2014 Czy widzia\u0142a pani mo\u017ce Hwang Soo-ah? Czekam na jej raporty.<\/p>\n To dyrektor finansowa!<\/em> \u2014 przestraszy\u0142a si\u0119, odruchowo opieraj\u0105c plecami o \u015bcian\u0119.<\/p>\n \u2014 Dzie\u0144 dobry \u2014 zacisn\u0119\u0142a mocniej r\u0119ce na teczce. \u2014 Jest na spotkaniu z przedstawicielem Kang Holdings \u2014 odpowiedzia\u0142a, k\u0142aniaj\u0105c si\u0119 nisko.<\/p>\n \u2014 Co za ciekawa stylizacja. \u2014 So-you zlustrowa\u0142a j\u0105 od st\u00f3p do g\u0142\u00f3w.<\/p>\n \u2014 To najnowszy trend \u2014 odpowiedzia\u0142a \u015bciszonym g\u0142osem, nast\u0119pnie grzecznie wycofa\u0142a si\u0119 ty\u0142em, chwyci\u0142a za klamk\u0119 i bez pukania jednym szybkim ruchem wesz\u0142a do \u015brodka.<\/p>\n Wiceprezes Kang siedzia\u0142 naprzeciw wej\u015bcia za du\u017cym sto\u0142em konferencyjnym, nieco odchylony do ty\u0142u z szeroko roz\u0142o\u017conymi r\u0119kami i dziwn\u0105 min\u0105.<\/p>\n \u2014 Przepraszam, \u017ce przeszkadzam \u2014 zaj\u0105kn\u0119\u0142a si\u0119 Da-eun, nie widz\u0105c swojej szefowej \u2014 ale pani Hwang poleci\u0142a mi przynie\u015b\u0107\u2026<\/p>\n Nie doko\u0144czy\u0142a, bo nagle us\u0142ysza\u0142a g\u0142uche stukni\u0119cie.<\/p>\n \u2014 Kurwa, moja g\u0142owa \u2014 j\u0119kn\u0119\u0142a Soo-ah, wychodz\u0105c spod sto\u0142u i wk\u0142adaj\u0105c sobie palec do oka. \u2014 Znalaz\u0142am go, moje szk\u0142o kontaktowe.<\/p>\n Podesz\u0142a do asystentki, przecieraj\u0105c d\u0142oni\u0105 usta.<\/p>\n \u2014 No dobra, dawaj te papiery \u2014 o\u015bwiadczy\u0142a, po czym niemal wypchn\u0119\u0142a zdezorientowan\u0105 Da-eun z pomieszczenia.<\/p>\n Dziewczyna stan\u0119\u0142a przez chwil\u0119 przed zatrza\u015bni\u0119tymi przez Soo-ah drzwiami, pr\u00f3buj\u0105c zebra\u0107 my\u015bli.<\/p>\n Co ja w<\/em>\u0142a\u015bnie widzia\u0142am?<\/em> \u2014 Przekrzywi\u0142a g\u0142ow\u0119. To by\u0142o\u2026 naprawd\u0119 dziwne.<\/p>\n Przejecha\u0142a kilkukrotnie palcami po w\u0142osach.<\/p>\n Niewa\u017cne, teraz musz\u0119 zaj\u0105\u0107 si\u0119 Jon-sookiem \u2014 cho\u0107 wci\u0105\u017c nie wiedzia\u0142a, czy bardziej martwi si\u0119 o jego bark, czy jest na niego w\u015bciek\u0142a za to, \u017ce znalaz\u0142a go w szafie w damskiej szatni.<\/em><\/p>\n [1]<\/sup><\/a> CMO (<\/strong>\ucd5c\uace0\ub9c8\ucf00\ud305\ucc45\uc784\uc790<\/strong>)<\/strong> Chief Marketing Officer \u2013 dyrektor marketingu, jeden z kluczowych cz\u0142onk\u00f3w zarz\u0105du w du\u017cych firmach, odpowiedzialny za strategi\u0119 marketingow\u0105 i komunikacyjn\u0105 przedsi\u0119biorstwa.<\/p>\n [2]<\/sup><\/a> Cheonggyecheon (<\/strong>\uccad\uacc4\ucc9c<\/strong>)<\/strong> \u2013 sztucznie odtworzony strumie\u0144 w centrum Seulu o d\u0142ugo\u015bci 10,9 km, biegn\u0105cy przez dzielnice Jongno i Jung. Popularne miejsce spacer\u00f3w, wydarze\u0144 kulturalnych i atrakcji turystycznych, szczeg\u00f3lnie malownicze wieczorami, gdy brzegi o\u015bwietlaj\u0105 liczne lampiony i instalacje \u015bwietlne.<\/p>\n